Should Parthenon seem more selfish and less democrat than Azadi Tower?

Επιτρέπεται ο Παρθενώνας να φαίνεται

πιο εγωιστής και λιγότερο δημοκράτης

από τον Πύργο της Ελευθερίας στην Τεχεράνη,

χτισμένο κατ' εντολή ενός μονάρχη το 1971

προς τιμήν Κύρου του Β'  

για τα 2500 χρόνια της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών;

https://en.wikipedia.org/wiki/Azadi_Tower

Πώς προέκυψαν τόσες μορφές αλληλεγγύης

 πάνω στο μνημείο σύμβολο

της Ισλαμικής Πολιτείας, πλέον, του Ιράν;

Όλα ξεκίνησαν από τον γερμανό καλλιτέχνη 

Philipp Geist 

http://www.videogeist.de/start.html

το 2015

με το έργο Gate of Words, Πύλη των Λέξεων,

εμφάνισε ποίηση και εικόνες πάνω στον Πύργο της Αζαντί

To 2018 με τη στήριξη της Γαλλίας

παρουσίασε ο πολυκαλλιτέχνης 

Stéphane de Gérando 

https://en.wikipedia.org/wiki/Stéphane_de_Gérando

τον Λαβύρινθο του Χρόνου,

Labyrinth of Time

γιαυτό βάφτηκε και στα χρώματα

της Γαλλίας

https://financialtribune.com/articles/art-and-culture/89957/video-mapping-over-azadi-tower-by-french-artist

(Εμείς είμαστε μέσα στην Ευρώπη,

και το Ιράν από τους Φράγκους

καλλιτεχνικά και πολιτικά εκσυγχρονίστηκε)

Έμαθαν, λοιπόν, οι Ιρανοί την τέχνη

και το 2020 εξέπεμψαν

τα παρακάτω

1) Συμπαράσταση στην Κίνα και την πόλη Γουχάν

τον Φεβρουάριο 2020. Εντυπωσιάστηκαν οι Κινέζοι.

https://www.tehrantimes.com/news/445332/Projection-mapping-in-Tehran-sends-sympathy-to-Chinese-battling

2) Συμπαράσταση την 31η Μαρτίου σε γιατρούς,

ασθενείς, σε χώρες και πρωτεύουσες

του κόσμου, ανάμεσά τους και η Ελλάδα,

μαζί με μήνυμα του μεγάλου αγιατολάχ, 

ανώτατου ηγέτη του Ιράν,

που προΐσταται του λαού

κατά των ΗΠΑτιανών οικονομικών κυρώσεων.

Εντυπωσιακό γιγάντωμα συνθημάτων

και εικόνων.

Παρεξήγηση προέκυψε γιατί έλειπαν

οι σημαίες του Ιράκ, της Συρίας και του Λιβάνου.

Κακές γλώσσες είπαν πως το Ιράν τις θεωρεί προτεκτοράτα του,

και η σημαία του, και μόνο, αρκούσε.

https://www.albawaba.com/node/where-are-lebanese-and-iraqi-flags-iran-lights-azadi-tower-flags-most-hit-covid-19-hit

3) Συμπαράσταση στον Λίβανο

για την έκρηξη στη Βηρυτό,

Αύγουστο 2020. 

https://ifpnews.com/tehrans-azadi-tower-lit-up-with-lebanese-flag

όχι και τόσο εντυπωσιακό και σύνθετο

https://youtu.be/Kujx2YGbMbI

_______________________________________

Από τη μεριά του Παρθενώνα

το μόνο αντίστοιχο ψηφιακό μήνυμα που έχει σταλεί

είναι πλαστό, σχετικό με τη σφαγή στο Μπατακλάν,

βαμμένος στα γαλλικά χρώματα,

που πίστεψαν για αληθινό, 

προσωρινά τα μεγάλα μας κανάλια.

http://sithonianews.blogspot.com/2015/11/blog-post_86.html

Ως ιερός χώρος,

εκπέμπει, φαίνεται, μόνο φως

τώρα και θείας βασιλικής, εξωκόσμιας αισθητικής.

(Τυχόν εκκοσμίκευση

και σύνδεση με το πολιτικό παρόν

θεωρείται, μάλλον, βεβήλωση)

Καλές και οι φωταψίες,

https://www.lifo.gr/now/culture/297889/i-akropoli-aktinovolei-i-entyposiaki-fotografia-apo-ton-neo-fotismo

https://www.reddit.com/r/interestingasfuck/comments/j3c3ih/new_lighting_of_the_acropolis_athens_greece/

αλλά όταν μένεις μόνο σε αυτά,

χτίζεις εσωστρεφή ταυτότητα.

______________________________________

Μια παρένθεση για την πρώτη φωταγώγηση

της Ακρόπολης το 1959 και τις νεοφοβικές

αντιδράσεις των ιερολόγων προγόνων μας

από τον Κώστα Αναγνωστόπουλο στη Lifo

https://www.lifo.gr/articles/opinions/297869/ti-diavazoyme-simera-o-protos-fotismos-tis-akropolis

Το έργο του πρώτου φωτισμού της Ακρόπολης «Ήχος και Φως» το 1959, 

που ανατέθηκε σε Γάλλους, σηματοδοτεί την τότε νέα κυβερνητική πολιτική,

 η οποία αποβλέπει αφενός στην αναβάθμιση της εικόνας της χώρας διεθνώς 

και, αφετέρου, στη διεύρυνση των σχέσεων με τα ευρωπαϊκά κράτη, ιδίως με τη Γαλλία. Πιστή στον τίτλο της «Φόρος Τιμής στην Ελλάδα», η ομιλία του Αντρέ Μαλρώ συναγωνίζεται σε θαυμασμό την 

«Προσευχή πάνω στην Ακρόπολη» του Ερνέστ Ρενάν.

 Παρά ταύτα, ούτε η φωταγωγημένη Ακρόπολη ούτε τα κολακευτικά για τη χώρα μας λόγια του Μαλρώ συγκίνησαν τους συμπατριώτες μας. Εξαιρώντας ελάχιστους δημοσιογράφους, λόγου χάριν τον Παύλο Παλαιολόγο στο Βήμα, οι εφημερίδες όλου του πολιτικού φάσματος (Ακρόπολις, Εστία και Καθημερινή, Ελευθερία και Νέα, Αυγή) κατέκριναν, σκληρά ή ήπια, την «εμπορευματοποίηση» και τη «βεβήλωση» του μνημείου. Το κεντρικό πρόσωπο αυτού του «εμπορικού τσίρκου», αυτής «της άχρηστης και δαπανηρής προπαγάνδας», ο Μαλρώ, βάλλεται επίσης πανταχόθεν από καλλιτέχνες και συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένης της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών ― «μεγαλύτερο αρχαιοκάπηλο» του Athens by night θα τον αποκαλέσει ο Στρατής Τσίρκας πολλά χρόνια αργότερα. Στο ίδιο πνεύμα, ο Κώστας Μπίρης ισχυρίζεται σε αιχμηρότατο άρθρο του στη Νέα Εστία πως η σκύλευση που έγινε από τούτη την εισβολή πρόσβαλλε την Ακρόπολη, και ότι ο πολιτισμός μας ήταν πάντοτε ζωντανός και δεν χρειαζόταν τα κακόγουστα φώτα αυτής της νύχτας για να τον μάθει ο κόσμος. 

Λέγεται πως αρκετό καιρό μετά, όταν ο Μαλρώ εξέφρασε τη θλίψη του για τις αντιδράσεις αυτές, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον καθησύχασε λέγοντας 

«οι Έλληνες καταδίκασαν ακόμη και τον Περικλή και Φειδία, τους δημιουργούς του Παρθενώνα»...

___________________________________________

Την επικοινωνιακή πολιτική μας,

ως χώρα, λίκνο της Δημοκρατίας,

που λάμπει και εκπολιτίζει τον πλανήτη,

 έχει αναλάβει ο σύγχρονος Παρθενώνας,

η νέα Ακρόπολη και Πνύκα,

 η Βουλή των Ελλήνων!

Έχει, λοιπόν, βαφτεί στα χρώματα της Γαλλίας (2015)

https://www.iefimerida.gr/news/235776/i-ellada-sta-hromata-tis-gallikis-simaias-eikones

με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις,

στο πορτοκαλί για τη βία

κατά των γυναικών (25 Νοεμβρίου 2017)

https://www.lifo.gr/now/greece/260589/i-voyli-fotistike-portokali-gia-tin-pagkosmia-imera-eksaleipsis-tis-vias-kata-ton-gynaikon

στα χρώματα του πολύφυλου ουράνιου τόξου,

(9 Ιουνίου 2018)

https://www.lifo.gr/now/greece/196170/to-symvolo-toy-pride-gia-proti-fora-sti-voyli

στα χρώματα Ιταλίας

https://www.lifo.gr/now/politics/276916/sta-xromata-tis-italikis-simaias-i-prosopsi-tis-voylis-se-endeiksi-symparastasis

 και Ισπανίας,

https://www.newsbomb.gr/ellada/story/1071277/me-ta-xromata-tis-ispanikis-simaias-fotagogeitai-i-voyli-ekfrasi-allileggyis-pros-ton-ispaniko-lao

λόγω πανδημίας (2020)

όλα αυτά με πρόχειρο και χαμηλό 

αισθητικό αποτύπωμα,

δεν θα ξετρελαθούν οι αλλοδαποί κριτικοί τέχνης,

έχουμε δρόμο ακόμη μπροστά μας.

Τώρα με τα 2500 χρόνια από τις μάχες

Θερμοπυλών και Σαλαμίνας,

δεν θα βρεθούν περαστικοί Ιρανοί

σε συνελεύσεις και σεμινάρια

εδώ στην πατρίδα της Φιλοσοφίας;

Από εκεί θα μάθουμε περισσότερα

και την αισθητική και επικοινωνιακή 

τέχνη μας θα βελτιώσουμε!

Αν συμμετέχει και το ΚΚΕ, 

 θα αφήσει πίσω τα παλιακά πανιά,

https://athens.indymedia.org/post/264564/

 και θα εκσυγχρονιστεί 

στην επιτοίχια κινούμενη τέχνη.

Αμήν.

imgs

https://www.lifo.gr/now/culture/297889/i-akropoli-aktinovolei-i-entyposiaki-fotografia-apo-ton-neo-fotismo

https://www.reddit.com/r/interestingasfuck/comments/j3c3ih/new_lighting_of_the_acropolis_athens_greece/

Αυστριακή τομή χαμένης ελληνογνωσίας

Το όνομα του αυστριακού διπλωμάτη Anton Prokesch von Osten

(Αντώνη Πρόκες απ' την Ανατολή)

το πρωτοπέτυχα σε άσπρο βιβλίο Ιστορίας της Γ' Λυκείου

σε κείμενο με τίτλο «Η ελληνικότητα της Σμύρνης».

Εκεί συγκράτησα μια σπάνια παρατήρηση,

ότι οι Έλληνες έμποροι, οι παππούδες των Ωνάσηδων,

είναι οικονόμοι και οργανωτικοί,

ενώ οι Ευρωπαίοι σπάταλοι και καλοφαγάδες.

Αυτά να τα διαβάζει η κυρία Γιάννα,

μια και ασχολείται τώρα με την ιστορία 

και τις ρίζες του νεότερου κράτους,

για να στοχαστεί τι περιττά στερήθηκαν οι ταξικοί της πρόγονοι,

ώστε να επιδεικνύει τόσο εύκολα πλουτεϊκή ανισότητα.

Έτυχε και αρχές Αυγούστου

και δημοσίευσε ο Αριστείδης Χατζής,

της επιτροπής 2021,

άρθρο με τίτλο «Η εναλλακτική του Μέτερνιχ»,

αν τυχόν, δηλαδή, οι Έλληνες ολοκληρώσουν την επανάστασή τους,

να τρέξει η Αυστρία να προλάβει σχέσεις να συνάψει.

Το γεγονός αναφέρει ο τότε βοηθός αυστριακού πρέσβη

στην Πετρούπολη, Άν'τον Πρόκιτς,

να τον πούμε, κι έτσι, μιας και έχει επώνυμο σλαβικής

καταγωγής. Τον τίτλο «φον Όστεν» τον πήρε 

από τα ταξίδια του στην Ανατολή.

Στη συνέχεια βρήκα και την αυστριακή οπτική

της Ναυμαχίας του Ναβαρίνου,

γραμμένη από τον Αντώνη,

και αναρτημένη στο διαδίκτυο

σε εφημερίδα της Καλαμάτας

από τον Δημοσθένη Κορδό.

Ο Αντώνης είχε ενταχθεί 

σε αυστριακό πλοίο στο Αιγαίο

κατά της πειρατείας,

και φοβόταν πως η απουσία κρατικού στόλου

θα ευνοούσε τους πειρατές και τη Ρωσία.

Διορίζεται αυστριακός πρέσβης στην Αθήνα το 1834, 

εκεί έγραψε τη δίτομη

 Ιστορία της επαναστάσεως των Ελλήνων κατά του Οθωμανικού Κράτους 

εν έτει 1821 και της ιδρύσεως του Ελληνικού Βασιλείου,

διπλωματικώς εξεταζομένη

https://anemi.lib.uoc.gr/metadata/1/b/e/metadata-247-0000072.tkl

αγόρασε και ανακαίνισε σπίτι,

 που θαύμασε και ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Τώρα, τι να θαυμάσει κανείς;

ότι είναι ερείπιο από το 1971;

ο αυστριακός φιλέλληνας

απογοητευμένος είχε προφητεύσει

«Εγώ που θα έδινα την ψυχή μου για την ανάσταση της Ελλάδας, 

ελπίζω λίγα από από τον λαό αυτόν»

και ότι λόγω της επέμβασης των Μεγάλων Δυνάμεων

στο Ναβαρίνο θα είμαστε για πάντα 

εξαρτώμενη επαρχία.

________________________

αναλυτικότερα

Εκείνο που σε κάθε κατάσταση αποτελεί το προτέρημα του Έλληνα απέναντι στον Ευρωπαίο είναι η λιτότητα της ζωής του, όταν ο Ευρωπαίος χρειάζεται εκατό για να ζήσει, ο Έλληνας χρειάζεται μόνο δέκα. Με τις οικονομίες του αυτές που βάζει στην μπάντα σχηματίζει έπειτα από μερικά χρόνια ένα κεφάλαιο πού τo ρίχνει στις επιχειρήσεις του, ενώ ο Ευρωπαίος δαπανά το κεφάλαιό του στην καλή κουζίνα, στα γαλλικά κρασιά και σε ό,τι άλλο του επιβάλλουν η καλή κοινωνική ζωή καί οι υποχρεώσεις του. Και κάτι άλλο ακόμη: ο έμπορος της Ανατολής πρέπει απαραίτητα να έχει κάποια πονηρία που δεν την έχουν ούτε οι Γάλλοι, ούτε οι Άγγλοι, ούτε κανένα άλλο έθνος της Ευρώπης, ενώ η κρυψίνοια αυτή αποτελεί ένα ουσιώδες στοιχείο του ελληνικού χαρακτήρα. Μ᾿ αυτήν την ιδιότητα κατόρθωσαν να ισοφαρίζουν στο παρελθόν τη δύναμη των Άγγλων κεφαλαιούχων και μ᾿ αυτή θα την εξουδετερώσουν και πάλι. Ακριβώς πάνω στη μάζα του αγγλικού εμπορίου συγκεντρώνεται εδώ και δύο χρόνια η σημαντική επιρροή των Ελλήνων εμπόρων της Σμύρνης.
[...]
Μετά την πτώση των Γενιτσάρων (το 1826) επέστρεψαν οι Έλληνες και πάλι στις παλιές τους θέσεις και ανασύνδεσαν τις δουλειές τους που είχαν διακοπεί από το 1821. Η ανεξαρτησία της Ελλάδος θα έχει σαν συνέπεια την ηγεμονία των Ελλήνων στο εμπόριο της Σμύρνης. Οι Έλληνες έμποροι θα παραμερίσουν για χίλιους τοπικούς λόγους τους Ευρωπαίους από την Ανατολή και μόνο το ρωσικό εμπόριο θα μπορέσει να κρατηθεί δίπλα στο ελληνικό και να επεκταθεί στο μεσογειακό χώρο.
http://www.ellinismos1922.gr/smyrni/istorika-keimena.html

Γράμματα προς τη Βιέννη 1824-1843,

Αλληλογραφία του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα (1834 -1849) 

εκδοθέντα από τον Πολυχρόνη Ενεπεκίδη

...

εναλλακτικά, η Αυστρία προσανατολιζόταν στην αναγνώριση μιας μικρής Ελλάδας που θα περιλάμβανε την Πελοπόννησο και τα νησιά, όχι όμως τη Ρούμελη. Με έναν επιπλέον όρο: η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι δημοκρατική.

Ο Μαυροκορδάτος υπεξέφυγε στο θέμα του πολιτεύματος, αλλά παρέμεινε αδιάλλακτος στο εδαφικό...Δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτε με την Αυστρία, αντίθετα μπορούμε να ωφεληθούμε και οι δύο από το εμπόριο μεταξύ μας.
[...]
Στις 13 Μαρτίου 1825 ο Αυστριακός εκπρόσωπος του Μέτερνιχ έριξε τη βόμβα στη συνδιάσκεψη της Πετρούπολης: «Η κυβέρνησή μας, για να βοηθήσει να ξεπεραστούν τα εμπόδια στην επίλυση του ελληνικού ζητήματος, είναι έτοιμη να κάνει τη μεγάλη υπέρβαση: να αναγνωρίσει άμεσα την ανεξαρτησία των Ελλήνων». Ο Αυστριακός διπλωμάτης Αντον Πρόκες φον Οστεν περιγράφει τη σκηνή: «Οταν έγινε αυτή η δήλωση, ο κόμης Νέσελροντ [ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών] έμεινε για πολύ ώρα άναυδος. Οταν συνήλθε, εξέφρασε την απορία του: πώς προέκυψε αυτή η ιδέα από την Αυστρία, το κράτος που από την αρχή ήταν αντίθετο στις επαναστάσεις και τους κινδύνους που δημιουργούν;». Ο θορυβημένος αμήχανος Ρώσος προειδοποίησε ότι ποτέ ο σουλτάνος δεν θα αποδεχόταν ελληνική ανεξαρτησία.

Ο Αυστριακός διπλωμάτης όμως ήταν αφοπλιστικός στην απάντησή του: Η Ελληνική Επανάσταση διαφέρει από τις άλλες. Επιπλέον, ένα νέο ελληνικό κράτος θα προσφέρει και εμπορικές ευκαιρίες στις μεγάλες δυνάμεις.

Η εναλλακτική του Μέτερνιχ του Αριστείδη Χατζή

https://www.greece2021.gr/arthografia/3144-a-xatzis-i-enallaktiki-tou-meternix

Η επόμενη μέρα της Ναυμαχίας του Ναβαρίνου βρίσκει τον Πρόκες στη Σμύρνη, όπου δεν συμβαίνουν έκτροπα και αντίποινα, όπως αναμενόταν. Ως συνταγματάρχης και διπλωμάτης είχε αυτοβούλως μετατεθεί στις ναυτικές δυνάμεις της Αυστρίας στο Αιγαίο κατά της πειρατείας. Όπως και η επίσημη Αγγλία, καταδικάζει την άσκοπη και υπό την πίεση της κοινής γνώμης ναυμαχία, που είναι, όπως νομίζει, προς το συμφέρον της Ρωσίας και της πειρατείας.

 ...Ω τλήμων Ελλάς! Τώρα μπορεί να σε σώσει μόνο ένα θαύμα! Κατάχρηση της εξουσίας, χλεύη της αδιάντροπης έπαρσης, καταπάτηση κάθε δικαίου – μόνο αυτές οι αντάξιες μαίες μπορούν και να φέρουν στον κόσμο έναν σκλάβο. Τώρα λοιπόν η ανεξαρτησία, που συ δεν είχες ούτε την αρετή, ούτε και το θάρρος για να την κερδίσεις με τον αγώνα, χάθηκε για σένα. Περνάς από την κατάσταση μιας τουρκικής επαρχίας σ΄εκείνη μιας ρούσικης και θα νοσταλγείς χίλιες φορές με δάκρυα στα μάτια και χωρίς ελπίδα στην καρδία εκείνη που άφησες.  Η Ευρώπη παρακολουθεί τον χαμό σου χειροκροτώντας, γιατί βλέπει πως το έργο που παίζεται έχει τον τίτλο: Απελευθέρωση της Ελλάδας!

Η Αυστριακή οπτική της Ναυμαχίας του Ναβαρίνου
του Δημοσθένη Κορδού

https://www.kalamatajournal.gr/koinonia/apopseis/item/19451-h-aystriakh-optikh-ths-naymachias-toy-nabarinoy

Αφού ταξιδέψει σε Αίγυπτο και Παλαιστίνη,
το 1834 θα διοριστεί πρέσβης της Αυστρίας στην Αθήνα
και γράφει τονίζοντας τον φιλελληνισμό του και την προσήλωση
 στην ανεξαρτησία της Ελλάδας
κατά ενδεχόμενης ρωσικής επιρροής

Εγώ που θα έδινα την ψυχή μου για την ανάσταση της Ελλάδας, 

ελπίζω λίγα από από τον λαό αυτόν...

Αλλά γνωρίζω πως ο δρόμος για τη βελτίωση περνάει

 από την ανεξαρτησία, και μόνο μεσ' απ' αυτήν.

Και όταν φθάνει στην Αθήνα, η εμφάνιση της πόλης, όπως σημειώνει, τον απογοητεύει:

Η Αθήνα δεν είναι παρά ένας σωρός βρώμικα συντρίμμια, αραδιασμένα γύρω από μερικά μεγαλόπρεπα κατάλοιπα, που διακόπτονται από καμιά εκατοπενηνταριά προχειροχτισμένα σπίτια.

Όταν όμως συναντήθηκε αργότερα με το βασιλιά Όθωνα, απευθύνθηκε σ' αυτόν με τα παρακάτω λόγια:

Βλέπω τη Μεγαλειότητά σας να κατοικεί ανάμεσα σ' ερείπια, θαυμάσια κάποτε, μα πρόσφατα φτωχικά...Η μεγαλειότητά σας όμως καλείται να χρησιμοποιήσει το κατάλληλο υλικό που υπάρχει στον ελληνικό λαό για να ανοικοδομήσει τη νέα χώρα και να εξαλείψει τα θλιβερά ίχνη των βάρβαρων εποχών.
https://el.wikipedia.org/wiki/Άντον_Πρόκες_φον_Όστεν

Μετά το θάνατο του πρώτου του γιου σε ηλικία δυο ετών το καλοκαίρι του 1835, αποφάσισε να χτίσει ένα σπίτι. Το σπίτι αποχτίστηκε το 1837 σε ένα οικόπεδο δέκα στρεμμάτων, έχοντας λάβει δάνειο από τον Έλληνα τραπεζίτη Σίμωνα Σίνα στην Βιέννη και από μια τράπεζα στην Τριέστη. Το μέγαρο αποτελεί ένα από τα λίγα παραμένοντα δείγματα ιδιωτικής αρχιτεκτονικής των Βαυαρών που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα την δεκαετία του 1830. Χτίστηκε έξω από τα όρια της τότε πόλης (οδό Φειδίου 3, στα Χαυτεία). Κάποια χρόνια αργότερα, το 1844 προσπάθησε ανεπιτυχώς να πουλήσει ή να ενοικιάσει το σπίτι στην Αυστριακή κυβέρνηση, ως έδρα της Αυστριακής Πρεσβείας.

Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν έγραψε για ένα από τα στολίδια της Αθήνας:

Ένα από τα κτίρια στην άκρη της Αθήνας προς την Πάρνηθα είναι μια απλή, γεμάτη αρχοντιά βίλα... νομίζεις, βλέποντας την καλογυαλισμένη σκάλα με το χαλί από πάνω ως κάτω, πως βρίσκεσαι σ' έναν εξοχικό πύργο κοντά στην αυτοκρατορική πόλη του Δούναβη. Όταν μπεις μέσα στα καλόγουστα δωμάτια, θα δεις σύγχρονες rococo κουνιστές καρέκλες, θαυμάσιους καθρέπτες και ζωγραφιές...Βρισκόμαστε στο σπίτι του Πρόκες - Όστεν και της καλλιεργημένης και πανέξυπνης γυναίκας του. Τίποτε δεν θυμίζει εδώ πως η Αθήνα γεννιέται τώρα. Εδώ μέσα η Αθήνα είναι στο ίδιο επίπεδο με τη Νεάπολη, τη Βιέννη και την Κοπεγχάγη.

Την περίοδο 1848 - 1850 στο Μέγαρο έμεινε ο Νικόλαος Δούμπας και ο αδερφός του, Μιχαήλ, σταλμένοι από τον πατέρα τους Στέργιο Δούμπα, για να κρατηθούν μακριά από την επαναστατική κίνηση της εποχής στη Βιέννη, και για να βελτιώσουν τα ελληνικά τους.

Το κτίριο αγόρασε το 1854 η Ελένη Τοσίτσα, σύζυγος του εθνικού ευεργέτη Μιχαήλ Τοσίτσα και το 1887 έγινε ιδιοκτησία της Ανδρομάχης Σλήμαν-Μελά, κόρης του Ερρίκου Σλήμαν και μετέπειτα συζύγου του πολιτικού Λέοντα Μελά. Λειτούργησε και ως Υποθηκοφυλακείο Αθηνών, Ωδείο Λότνερ και από το 1919 μέχρι το 1971 ως έδρα του Ελληνικού Ωδείου.

Το μέγαρο σήμερα ανήκει στο Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού Εθνικής Τραπέζης και της Κτηματικής Τράπεζας της Ελλάδας από το 1934. Διασώθηκε από ανοικοδόμηση με απόφαση του ΥΠΠΟ του 1996 ως έργο τέχνης και ιστορικό διατηρητέο μνημείο, μετά από γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων και πέρασε στην ιδιοκτησία του θεωρούμενο «σημείο αναφοράς που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώτη Οθωνική περίοδο». Όπως επισημαίνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Κ. Ενεπεκίδης, «ο σημερινός θεατής του είναι αδύνατο να φαντασθεί πόση ελληνική ιστορία και πόση μουσική έζησε εκεί μέσα».

Μετά το 1996 οπότε το κτίριο κρίθηκε ως οίκημα που έχει ανάγκη από Ειδική Κρατική Προστασία, έχουν γίνει επανειλημμένα επερωτήσεις στη Βουλή για την τύχη του κτιρίου.
https://el.wikipedia.org/wiki/Μέγαρο_Πρόκες_-_Όστεν

....τελικά, μήπως η Φάση Είναι στη Φειδίου;

https://popaganda.gr/citylife/feidiou-frau-kapetan-mixalis-feidiou-2/

να πάμε και στο Γκρατς, στο Palais Prokesch-Osten,
να τους πούμε να νοιαστούν

για την αυστριακή ιστορία της Αθήνας,

ή ελληνοαυστριακό πολιτιστικό κέντρο, 

ή κατάληψη·

το ελληνικό κράτος είναι 

αργοκίνητο και αφιλότιμο.

Λαογέννητο άγαλμα γάτας στην παλιά Χαλκηδόνα

νυν Καντίκιοϊ, στον ασιατικό Βόσπορο,

εκεί υπήρχε μία γάτα εύσωμη, 

που από το βάρος περιττές κινήσεις δεν έκανε,

και άραζε στα στέκια της.

Το όνομά της Τομπιλή, 

https://en.wikipedia.org/wiki/Tombili

σημαίνει παχουλή, ζουμπουρλού

(tombul, tombalak)

Πρώτη Αυγούστου του 2016 απεβίωσε,

και ένας γεωφυσικός με τη γυναίκα του,

https://youtu.be/UvtjArKJj4c

έβαλαν κηδειόχαρτα με εικόνα και λεζάντα

«kalbimizde yaşayacaksın»

«στις καρδιές μας θα ζήσεις».

Έτσι αναστατώθηκε η κοινωνία

και μαζεύτηκαν πάνω από 17.000 υπογραφές

https://www.change.org/p/kadıköy-ziverbey-e-tombili-nin-heykeli-yapılsın-kadikoybelediye

με αίτημα ένα μνημείο να στηθεί.

Προσφέρθηκε δωρεάν μία γλύπτρια,

η Σεβάλ Σαχίν

https://140journos.com/heykeltıraş-seval-şahin-tombilinin-heykelini-yaptığım-i̇çin-kendimi-çok-şanslı-hissediyorum-396970364cf9

( εδώ στο εργαστήρι της 

με πλασμένο σκύλο, προτομές και αρχαία αγάλματα

https://youtu.be/y12VvdKaMuA?t=605 )

Και στο πι και φι, πλάσε και πλύνε,

νάσου μνημείο γάτας αραχτής

γκινιασμένο 4 του Οκτώβρη,

τη Ημέρα των Ζώων.

https://www.hurriyetdailynews.com/sculpture-of-cat-phenomenon-tombili-inaugurated-in-istanbul-104579

Μια βδομάδα μετά κλάπηκε,

https://www.hurriyetdailynews.com/sculpture-of-iconic-istanbul-cat-tombili-stolen-105861

όμως ο κλέφτης δεν άντεξε

του κόσμου την κατακραυγή

και αρχές του Νοέμβρη

το άγαλμα επέστρεψε

https://www.bbc.com/news/blogs-news-from-elsewhere-37937351

~~~~~~~~~~~

Το αντίστοιχο δικό μας

δημόσιο αστικό μνημείο ζώου

πρέπει να είναι το ανώνυμο λαγωνικό

στη Φωκίωνος Νέγρη 

του γλύπτη Ευριπίδη Βαβούρη

στημένο το 1940.

Στον παρακάτω σύνδεσμο

υπάρχει και φωτογραφία γλυπτού της γάτας του.

https://tetysolou.wordpress.com/2020/01/07/ένας-σκύλος-80-χρόνων-ο-σκύλος-της-κυψέλ/

Πέντε ετών προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα

χάνοντας φωνή και ακοή.

Ανέπτυξη ιδιαίτερη σχέση με τα ζώα,

και εδώ αναφέρει

https://el.wikipedia.org/wiki/Ευριπίδης_Βαβούρης

και άλλα γλυπτά του 

«Τα Γελάδια» (1935, μάρμαρο, Δήμος Αθηναίων), «Γαϊδουράκι» (1935, χαλκός, Υπουργείο Παιδείας), «Κατσίκα» (1940, χαλκός, Δήμος Πειραιά)

υπάρχουν ακόμα αυτά;;

~~~~~~~~

Ένας άλλος συνειρμός

είναι για τα σκυλιά των διαδηλώσεων,

https://en.wikipedia.org/wiki/Riot_dog

Κανέλου και Λουκάνικου,

όπου φαίνεται μοιάζει δύσκολο,

(πέρα από κάποια ιδιωτικά γκράφιτι)

να υπάρξει ιδέα και συναίνεση για δημόσιο μνημείο 

σκυλιών διαδηλωτών στην Αθήνα.

~~~~~~~~

Τέλος, η Τομπιλή ζούσε 

στη γειτονιά Ζιβέρμπεϊ,

που έχει πάρει το όνομά της 

από μια βίλλα όπου βασανίζονταν πολίτες

από τους ασφαλίτες του πραξικοπήματος του 1971

https://en.wikipedia.org/wiki/Ziverbey_Villa

εκεί στήθηκε το 2013 και το Μνημείο των Βασανισμένων

https://t24.com.tr/haber/iskence-magdurlarina-saygi-aniti-12-eylulun-33-yildonumunde-aciliyor,239265

εδώ φαίνονται από μπροστά

τρία πρόσωπα με επίδεσμους στα μάτια,

και το ένα κορμί σωματωμένο

με τα κάγκελα της φυλακής

https://acikradyo.com.tr/makale-yorum-analiz/magdurun-diliyle-12-mart-iskence-magdurlarina-saygi-aniti

https://lcivelekoglu.blogspot.com/2014/01/12-mart-gecmise-saygi-gelecege.html

Απολογία της Αθήνας στη Μυτιλήνη

το 428 όλο το νησί, εκτός από τον Μόλυβο, 

αποστάτησε από την Αθηναϊκή Αυτοκρατορία. 

Οι Σπαρτιάτες απέτυχαν να βοηθήσουν, 

και έτσι ο αθηναϊκός στόλος με συμμάχους την Ίμβρο και την Τένεδο 

επανάκτησε τη Λέσβο.

Η παραδοσιακή ποινή για αποστασία ήταν 

1) εκτέλεση ενηλίκων,

2) καταστροφή της πόλης

 3) πώληση γυναικόπαιδων

στους δουλέμπορους.

Και ενώ πάρθηκε η απόφαση, έφυγε το πλοίο,

την επόμενη μέρα

επανήλθε το θέμα στη συνέλευση,

ανακλήθηκε η απόφαση,

και νεότερο πλοίο πρόφτασε το παλιό

στο Αιγαίο.

Ο Διόδοτος υποστήριξε ότι τέτοια απόφαση

θα διασπείρει και αλλού νέες εξεγέρσεις,

ενώ ο Κλέων ο βιαιότατος και φιλοπόλεμος,

επέμενε στην αρχική «δίκαιη» απόφαση,

τονίζοντας ότι η μεταμέλεια του δήμου,

παρασυρμένου από νεοτερισμούς σοφιστών,

είναι απόδειξη ότι η δημοκρατία

δεν μπορεί να κυβερνά άλλους λαούς,

ιδιαίτερα όταν αυτοί, ενώ ήταν σε καλύτερη θέση

σε σχέση με τους άλλους υποτελείς, έγιναν αιτία

να παρουσιαστεί μετά από χρόνια εχθρικός στόλος

στα παράλια της Ιωνίας.

...δημοκρατία ἀδύνατόν ἐστιν ἑτέρων ἄρχειν, 

μάλιστα δ᾽ ἐν τῇ νῦν ὑμετέρᾳ περὶ Μυτιληναίων μεταμελείᾳ...

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/literature/browse.html?text_id=240

Για λίγες ψήφους ο Κλέων έχασε,

και συμφωνήθηκε να εκτελέσουν 

μόνο τους ηγέτες της αποστασίας,

να γκρεμίσουν τα τείχη,

να μοιράσουν τη γη

και να επιβάλουν κι ένα φόρο 

στους καλλιεργητές.

https://el.wikipedia.org/wiki/Αποστασία_της_Μυτιλήνης

____________

Στα νεότερα χρόνια, λοιπόν, η αναπολόγητη αθηνοκεντρική Ελλάδα

αντί να μοιράσει δίκαια τους πρόσφυγες,

και μάλιστα σε περιοχές μακριά από τα σύνορα,

επέλεξε να φορτώσει το πρόβλημα στους νησιώτες

του Ανατολικού Αιγαίου, και ιδιαίτερα στη Μυτιλήνη.

Ποιος θα αντιστρέψει την κακοφημία της πόλης

για το γεγονός ότι το χειρότερο στρατόπεδο

της γης ήταν δίπλα της,

το αποκαλούμενο και ανοιχτή φυλακή,

και Γκουαντανάμο της Ευρώπης;;

https://en.wikipedia.org/wiki/Mytilene#Moria

https://www.euronews.com/2017/11/16/the-new-guantanamo-lesbos-refugees-condemn-unbearable-conditions

Δεν κυβερνά, βέβαια, η Μυτιλήνη,

αλλιώς θα ήταν οι περισσότεροι πρόσφυγες στις μεγάλες 

πόλεις του δυτικού Αιγαίου και Ιονίου.

....

«Η ελληνική κυβέρνηση δεν εξήγησε ποτέ καθαρά για ποιον λόγο υποχρεώνει τους πρόσφυγες και τους μετανάστες να μένουν στα νησιά και τους απαγορεύει να μετακινηθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα»

https://www.lifo.gr/articles/opinions/230805/mystika-kai-psemata-gia-to-metanasteytiko-kai-mia-apokalypsi-poy-perase-aparatiriti

imgs

http://kostas-cartoonist.blogspot.com/2018/09/the-guantanamo-of-europe-22-9-18.html

https://fugatecvsp201.weebly.com/12pm-section/the-peloponnesian-wars-and-oedipus-the-king-i

http://essayistlawyer.blogspot.com/2015/05/peloponnesian-war-first-ten-years-well.html

Στον Ευριπίδη Ευχαριστήριο (412 π.Χ.)

Των αιχμαλώτων λυτρωτή,

τον Ευριπίδη ευχαριστώ,

τον γιο κλειτής κηπεύτριας

που ως λαχανοπώλισσα
οι μπούληδες χλευάζαν.

Μιας τέτοιας μάνας ποιητή,

για χρόνια εγώ ακροατής,

 και τα χορούδια του παντού

τόσο αγαπηθήκαν,

που αιχμάλωτος σαν πιάστηκα

σε λατομεία Σικελών,

όταν συγχορωδήσαμε,

αγάλλιασαν οι φύλακες,

κι από δεσμώτες ζήτησαν

τέχνη να διδαχτούνε,

γιατί ο μαέστρος έχτιζε

τραγούδια δαιδαλώδη.

Και σαν μας ελευθέρωσαν,

όσους τραγούδι ξέραμε,

τον νου μου εσιγόκαιγε,
 (ενώ συντρόφια άμουσα
πεθάναν στα νταμάρια),

να πληρωθεί το χρέος μου

στιχίζοντας ευχαριστώ,

που από της βίας το γραφτό,

περίσσιες μέρες επιζώ,

κι αυτό χάρη σε Εκείνον!

____________________

Σαλαμίνα, 408 - Πέλλα, 406
https://en.wikipedia.org/wiki/Euripides

________________________

Πλουτάρχου, Νικίας

Οι περισσότεροι από τους Αθηναίους πέθαναν στα λατομεία από αρρώστιες και κακή διατροφή, γιατί έπαιρναν ημερησίως δύο κοτύλες κριθάρι και μία νερό. Δεν ήταν όμως λίγοι και εκείνοι τους οποίους έκλεψαν ή είχαν διαφύγει και πουλήθηκαν ως δούλοι·  αυτούς τους πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα, στιγματίζοντας το μέτωπό τους με σημάδι αλόγου· και υπήρχαν μερικοί που εκτός από τη δουλεία υπέμεναν και αυτό το στίγμα. Τους βοηθούσε όμως η σεμνότητα και η ευπρέπειά τους. Πράγματι, ή κέρδιζαν γρήγορα την ελευθερία τους ή έμεναν κοντά στα αφεντικά τους, έχοντας κερδίσει την εκτίμησή τους.

Ορισμένοι είχαν σωθεί χάρη στον Ευριπίδη.  Όπως φαίνεται, αυτοί που από τους Έλληνες εκτός Ελλάδας αγάπησαν περισσότερο τη μούσα του ήταν οι Σικελιώτες· αποστήθιζαν μικρά δείγματα και κομμάτια της τέχνης του από αυτούς που κατέφταναν κάθε φορά και τα έφερναν εδώ από την Αθήνα και όλα χαρά τα μετέδιδαν ο ένας στον άλλον.  Λένε λοιπόν πως τότε πολλοί από τους διασωθέντες, επιστρέφοντας στην πατρίδα, ασπάζονταν με ευγνωμοσύνη τον Ευριπίδη και διηγούνταν ότι άλλοι, ενώ ήταν δούλοι, ελευθερώθηκαν, επειδή δίδαξαν στα αφεντικά τους όσα ποιήματα εκείνου θυμούνταν, άλλοι πάλι στην περιπλάνησή τους μετά τη μάχη εύρισκαν από τους Σικελιώτες τροφή και νερό, επειδή τραγούδησαν χορικά του Ευριπίδη.  

Και δεν πρέπει να απορούμε γι᾽ αυτό που λένε για τους κατοίκους της Καύνου στην Καρία, ότι, ενώ αρχικά δεν δέχονταν, αλλά απαγόρευαν να πλησιάσει ένα πλοίο που κατευθυνόταν στα λιμάνια τους καταδιωκόμενο από πειρατές, στη συνέχεια, όταν ρώτησαν τα πληρώματα αν γνώριζαν χορικά του Ευριπίδη και εκείνα απάντησαν καταφατικά, τότε τους επέτρεψαν να περάσουν και να φέρουν το πλοίο στο λιμάνι.

Λένε πως οι Αθηναίοι δεν πίστευαν ότι είχε συμβεί η συμφορά, και αυτό κυρίως εξαιτίας αυτού που έφερε την είδηση. Γιατί, όπως φαίνεται, κάποιος ξένος που αποβιβάστηκε στον Πειραιά και είχε καθίσει σε ένα κουρείο μιλούσε για τα γεγονότα της Σικελίας σαν αυτά να ήταν κιόλας γνωστά στους Αθηναίους. Όταν τα άκουσε ο κουρέας, πριν τα μάθουν και άλλοι, έτρεξε ολοταχώς στην Αθήνα, συνάντησε τους άρχοντες αμέσως και στη συνέχεια διέδωσε τα νέα στην αγορά. Όπως αναμενόταν, δημιουργήθηκε πανικός και αναταραχή· οι άρχοντες συγκάλεσαν συνέλευση και παρουσίασαν τον άνθρωπο που έφερε την είδηση.  Και καθώς, όταν ρωτήθηκε από ποιον το έμαθε, δεν μπορούσε να δώσει καμιά σαφή απάντηση, έδωσε την εντύπωση ότι ήταν παραμυθάς και αναστάτωνε την πόλη· γι ᾽αυτό τον έδεσαν στον τροχό και τον βασάνισαν για πολύν καιρό, μέχρι που έφτασαν οι αγγελιαφόροι και ανάγγειλαν πώς είχε η όλη υπόθεση. Έτσι, μόλις και μετά βίας έγινε πιστευτό από τους Αθηναίους ότι ο Νικίας έπαθε όσα είχε προβλέψει και είχε πει πολλές φορές σ᾽ αυτούς.

( μετάφραση: Αθανάσιος Γιαγκόπουλος, Ζωή Μαλαθούνη )

Τῶν δ᾽ Ἀθηναίων οἱ μὲν πλεῖστοι διεφθάρησαν
ἐν ταῖς λατομίαις  ὑπὸ νόσου καὶ διαίτης πονηρᾶς...
...ὡς οἰκέτας ἐπώλουν στίζοντες ἵππον εἰς τὸ μέτωπον...
...ἔνιοι δὲ καὶ δι᾽ Εὐριπίδην ἐσώθησαν

...ἐκδιδάξαντες ὅσα τῶν ἐκείνου ποιημάτων ἐμέμνηντο..

...καὶ ἠσπάζοντο οἴκαδε τὸν Εὐριπίδην φιλοφρόνως...

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=102&page=21

πρόσθετα τυχαίνει, 
τόσο οι Συρακούσες, μια κορινθιακή αποικία στη Σικελία,
όσο και η Καύνος, μια ελληνόμικτη καρική πόλη,
απέναντι από τη Ρόδο, μιλούσαν δωρικά

 και οι πάροδοι και τα στάσιμα, της αττικής τραγωδίας χορικά, 
 περιέχουν δωρισμούς, π.χ. αντί μητρός (μήτηρ)
ματέρος (μάτηρ) στο γνωστό κατολοφύρομαι
του χορού για τον Ορέστη
https://en.wikipedia.org/wiki/Katolophyromai

μουσικό ανακατασκευασμένο δείγμα χορικού
από χειρόγραφο εύρημα στην Ερμούπολη της Αιγύπτου 



εικόνες

 του ποιητή
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Euripides-bust-plate.jpg
του καβαλάρη
https://www.stgeorgepantry.org/historyofparish

ελληνοχριστιανικό ερώτημα:

Τι κοινό έχει ο Ευριπίδης με τον Άγιο Γεώργιο;;

και οι δύο είναι των αιχμαλώτων ελευθερωτές,

όπως λέει το απολυτίκιο

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής

ἀσθενούντων ἰατρός, τῶν ἱππέων ὑπέρμαχος,

Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, 

σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν!

Αἰχμαλώτων λυτρωτά, Εὐριπίδη ποιητά,

ἡττημένων ἱατρέ, χορῳδούντων ὑπέρμαχε,

ἐν Σικελίᾳ τοὺς μύστας σου ἔσῳζες,

πρέσβευε Μελπομένῃ, ἔμπνευσον τὸν λαόν σου,

φώτισον τοὺς ἐν σκότει καὶ ἀμούσους τυρράνους,

καὶ τῆς ἀθανασίας τῆς σῆς αἰεὶ μνημονεύομεν!

(άμποτε δια ζώσης/ζωντανά 
και δια Μούσης/μουσικά,
ακουσόμεθα!)

Κλειτὸν Εὐριπίδην μνῆμα τόδε κεύθει,
ὅς, εἰ καὶ μὴ λαβὼν πολέμου πείραν,
 ἑταίρους ἑαλωκότας λατομούντας,
ὑπ' αὐτοῦ μεμουσωμένους ἔσωσε.

Τον ένδοξο Ευριπίδη το μνήμα τούτο σκέπει,
που αν και πόλεμο δεν γνώρισε,
συντρόφους αιχμαλώτους σε πετράδικα,
από αυτόν μουσικά μορφωμένους διέσωσε.

Ένας αθηναίος στρατηγός Ξενοφών γιος του Ευριπίδη
κείται τεθνεώς το 429 στη Σπάρτωλο Χαλκιδικής,
αλλά δεν αναφέρεται τέτοιο όνομα στους τρεις γιους του,
Μνησαρχίδη* (έμπορο), Μνησίλοχο, (ηθοποιό)
και Ευριπίδη στο επάγγελμα του πατέρα του.
*(από τον παππού Μνήσαρχο)
Η μητέρα του (Κλειτίδη) ποιητή λεγόταν Κλειτώ,
(κλειτός, πολύκλειτος, ευκλεής, κλέος/δόξα)

Γυναίκα σε πάγκο με λαχανικά
https://www.wikiart.org/en/pieter-aertsen/market-woman-at-a-vegetable-stand-1567
από τον Ολλανδό ζωγράφο του 16ου αιώνα Πίτερ Άρτσεν
https://en.wikipedia.org/wiki/Pieter_Aertsen

Η άνοδος και η πτώση της Αθήνας
μέσα από βιογραφίες του Πλούταρχου,
συντεθειμένοι οι Αθηναίοι
 Θησέας, Σόλωνας, Θεμιστοκλής, Αριστείδης,
Κίμων, Περικλής, Νικίας, Αλκιβιάδης,
και ο Σπαρτιάτης Λύσανδρος
https://www.amazon.com/Rise-Fall-Athens-Greek-Lives/dp/0140441026
το 1960 από τον Ίαν Σκοτ Κίλβερτ
(έπεσε, λέει, με αλεξίπτωτο στην Ήπειρο το 1944)
https://en.wikipedia.org/wiki/Ian_Scott-Kilvert

Will G.Mein, Βρετανός εικονογράφος,
Αθηναίοι μετά την πολιορκία των Συρακουσών
https://en.wikipedia.org/wiki/Will_G._Mein
https://www.gettyimages.com/detail/news-photo/failure-of-their-siege-of-syracuse-news-photo/1143013862?adppopup=true

Αφίσα της ταινίας «Ο πιανίστας» του Ρομάν Πολάνσκι
http://www.allocine.fr/film/fichefilm-28359/dvd-blu-ray/?cproduct=85950
https://el.wikipedia.org/wiki/Ο_Πιανίστας_(ταινία)

όπου στην κατεχόμενη Βαρσοβία
ο Γερμανός αξιωματικός και δάσκαλος Βιλμ Χόσενφελντ
https://en.wikipedia.org/wiki/Wilm_Hosenfeld
ακούει τον Πολωνοεβραίο πιανίστα Bλαντίσλαβ Σπίλμαν
με ίκτερο και με πείνα
https://en.wikipedia.org/wiki/Władysław_Szpilman
να παίζει, στο μεν βιβλίο,
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Pianist_(memoir)
το Νυχτερινό του Σοπέν σε ντο δίεση μινόρε

και στην ταινία τη μπαλάντα του Σοπέν σε σολ μινόρε

life gives me pain music sets me free

https://gr.pinterest.com/pin/433753007836187319/

ΥΓ

Τόσο η Σικελική Εκστρατεία, και ο Πελοποννησιακός Πόλεμος,
κορυφαία σημεία αναφοράς για διπλωμάτες, διεθνολόγους, γεωπολιτιστές,
και θεωρητικούς του πολέμου, αλλά και ο Ευριπίδης,
 μοντερνιστής και αντιπαραδοσιακός καλλιτέχνης,
τυγχάνουν της μεταγενέστερης αδιαφορίας.
Ούτε ταινία, ή ντοκυμαντέρ, ή πίνακας, ή ποίημα, 
εύκολα βρίσκεται τόσο για την εκστρατεία,
όσο και για τον τραγικό ποιητή.

Ευτυχισμένα να 'ναι τα παιδιά,
που ακούσανε στα νιάτα τους,
πως η Αγία Μουσική 
αιχμάλωτους διέσωσε
από τη βαρβαρότητα
του αντίχριστου πολέμου.

ΕΥΡΙΠΙΔΙΣΜΟΣ
ή 
ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

#MUSIC_MATTERS

Αφορισμένος γάμος στην Αττική το 1837

(προτεινόμενο σήριαλ)

 γάμος δύο ἀδελφῶν δυσὶν ἀδελφαῖς
παράνομος ἔστω,
καὶ τὸ δεύτερον ζεῦγος
ἀφοριζέσθω,
καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν,
καὶ ὁ εὐλογήσας αὐτοὺς ἱερεύς.

Εγκύκλιος, ελληνικά και αρβανίτικα,
να απαγγέλλει ο τελάλης,
 να το μάθουν
όλοι και όλες οι Αττικιώτισσες,
να αποφεύγουνε τα μιάσματα.

Βασίλειον τῆς Ἐλλάδος

Βασιλειόι η Ελλάδεσε

Ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν

Δεσπότη η Αθήνεσε


Ἰερεῖς καὶ πάντες ὑμεῖς, εὐλογημένοι Χριστιανοί, νὰ ἔχητε τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Κυρίου ἡμῶν παντοκράτορος.

Πρίφτερα ε δε τέρα γjούβε, ευλοημέν Κριστέρε, τε κένι ουράτενε ε δε αγάπηνε γκα ΗνεZότι Παντοκράτορι


Λέγω ὑμῖν - κατὰ μήνα Ἰούλιον -

Ου' θώμ γjούβε κετε (dε μουάι τ' Αλωνάριτ)


ὅτι ὑπάλληλός τις τοῦ Ἀρμεσνπεργ, λόγιος ἀνήρ,

ψε νjε υπάλληλο η Αρμενσμπέργουτ, γραμματισμέν νjερί,


ἀπήγαγεν ἐξ ἔρωτος τὴν ἀδελφὴν τῆς συζύγου τοῦ ἀδελφοῦ του

ρρεμbέφτ με αγάπ μότρενε τε γκρούασε ι βγάιτ


 τουτέστι δύο ἀδελφοὶ συνεζεύχθησαν δύο ἀδελφάς

τσε κα τε θέτε dυ βjέζιρ μούαρρεν dυ μότρα


ἔφυγε λάθρα, ἀπελθὼν ἔξω τῶν Ἀθηνῶν, καὶ, στεφανωθείς,

ήκου φσσέχαζε, ε βάτε γjάστε
νγκα Αθήνα ε δε ουστεφανώς


ἐπανῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας ὡς καλὸς γαμβρὸς
καὶ σύγγαμβρος τοῦ ἀδελφοῦ του


ε δε μετα ερδ' πράπε d' Αθήνε
σι γαμπρό ι μίρε
ε δε μπατζανάκι ι βγάιτ

Ἐκραύγαζεν ὁ κόσμος, ἔκλαιον ὁ πατὴρ
καὶ ἡ μήτηρ του καὶ πάντες οἱ συγγενεῖς αὐτοῦ,

Κόσμι θερίτ
κλjάιν γjάτι
γjέμα ε δε τέρε συγγενεία ετία


 συνήχθησαν ἱερεῖς καὶ προέτρεψαν αὐτοὺς νὰ χωρισθῶσιν, ἀλλ' αὐτοὶ οὐδένα ἤκουσαν.

ουμπιλjόδε πρίφτερα ε ου θάνε
τε νdάχενε
μα άτα νέκε γκjέγκjεσινε
dο νιε κάτα

Αὐτοὶ ὅμως, ἐπειδὴ ἐτόλμησαν καὶ διέπραξαν τὸ κακόν, ἀπό τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἔστωσαν ἀφωρισμένοι,

άτα όμως επειδή τολμήσιν ε μπένε πουν' τε κεκjενε
γκα νάνι ε πάρε τε γjένε αφορέσουρε,

ἀποχωρισμένοι πάντων τῶν ἄλλων ὀρθοδόξων Χριστιανῶν
καὶ ἐστιγματισμένοι·

ξεχωρήσουρε γκα τε τιέρετε
ορθόδοξο χριστιανότε ε δε σημαδέψουρε

ἔστωσαν εἰς τὸ ἑξῆς ἀφωρισμένοι αὐτοί τε καὶ πάντες οἱ παρακινήσαντες καὶ συνδραμόντες εἰς ταῦτην τὴν παράνομον πράξιν,

τε γjένε γκα νάνι ε πάρε αφορέσουρε
άτα ε δε τούτι σα παρακινήσν
ε δε νdιχν άγιο πουν παράνομο,

ἀφωρισμένοι δ' ἔστωσαν καὶ οἱ γόνοι αὐτῶν.

ε δε τε γjένε αφορέσουρε
σα dο φιλοΐσενε γκάτα

Ἀποκεκηρυγμένος ἔστω ὁ γάμος αὐτῶν ὡς παράνομος καὶ ὡς κακὴ πράξις, ἐπειδὴ ἡ Ἐκκλησία τῶν Χριστιανῶν θεωρεῖ ἀφωρισμένους τοὺς παρὰ τὸν νόμον συζευχθέντας ὡς καὶ τοὺς βοηθήσαντας, διότι κατεπάτησαν τ' άγια μυστήρια καὶ τοὺς κανόνας τῆς ἐκκλησίας ἡμῶν,


Αποκηρύξουρε τε γjέτε στεφανώσουρετε ως παράνομο ε δε κέκjε πουν'
επειδή θεωρίτ Κλήσα τε Κεστέρεβετ
άτα τσου μούαρρε με παρανομί
ε δε σα ου νdίχνε
ψε γjάνε τ' αφορέσουρε γκα κλήσα
επειδή σκέλνε τα άγια μυστήρια
ε δε κανόνετε  κλήσεσε τόνε

προσέτι δὲ καὶ τὸν στεφανώσαντα αὐτούς ἱερέα ἀφωρισμένον θεωρεῖ.

ε δε πρίφτι τσι στεφανώσι τε γjέτε αφορέσουρε

Τοιοῦτοι ἄνθρωποι ἔστωσαν ἀσυγχώρητοι, καὶ μετά θάνατον νὰ μὴ διαλυθῇ τὸ σῶμα των.

Τέτοιο νjέρες τε γjένε πανdιλίερε,
ε δε κουρ dο βdέσενε τε μος λιώσενε


Οἱ λίθοι καὶ ὁ σίδηρος νὰ διαλυθῶσιν, ἀλλ' αὐτοὶ νὰ μὴ διαλυθῶσι. Ν' ἀνοίξῃ ἡ γῆ νὰ τοὺς καταπίῃ, νὰ κληρονομήσωσι τὴν λώβαν καὶ τὴν λέπραν τοῦ Γιεζὶ καὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τὴν ἀγχόνην τοῦ Ἰούδα, ὅστις ἐσταύρωσε τὸν Χριστόν. Νὰ ἔχωσι τὴν κατάραν τοῦ Χριστού, τῆς Παναγίας καὶ πάντων τῶν ἀγίων τῆς ἡμετέρας ἐκκλησίας.

Γκούρετε ε δε χέκουρατ' τε λιώσενε,
ε δε άτα τε μος λιώσενε,
τε χάπετε δεφ τι καταχωνιάσνjε
τε κληρονομίσνjενε
λούβενε ε δε λέπρενε Γκεζίουτ
ε δε κρεμάλενε ι Γιούδεσε τσε σταυρώσι Χριστόνε
Τε κένε νέμενε τε Χριστόιτ,
ΣσερΜερίσε ε δε τέρε Σσεϊνβετ τε Κλήσεσε

Ὁ παρὼν ἀφορισμὸς ἐξεδόθη ἐν Ἀθήναις τῇ 8ῃ  Ἰουλίου τοῦ ἔτους 1837.
Ὁ Μητροπολίτης Ἀθηνῶν

Κιχ αφορισμόι ίσστε νdάλε d' Αθήνε
dε τέτε τ' Αλωνάριτ dε νjε μιλjε
τετεκίνd τρίετε σστάτε

Μητροπολίτη η Αθήνεσε


ΥΓ

μέσω της ομάδας «Τα Υπογλώσσια»
από το Ιστολόγιο «Όλα Τα Καλά Χωράνε»
http://ola-ta-kala.blogspot.com/2

017/01/1837.html

Από νομικής άποψης μπορείς να παντρευτείς την αδελφή της γυναίκας του αδελφού σου (άρθρο 1357 του Αστικού Κώδικα).

https://www.insomnia.gr/forums/topic/181192-νομική-εκκλησιαστική-συμβουλή-για-γάμο/

Από εκκλησιαστικής άποψης
θεωρούνται πνευματικοί συγγενείς,
όπως δύο βαφτιστήρια, άρρεν και θήλυ,
με κοινό νονό.

https://el.wikisource.org/wiki/Κανόνες_Πενθέκτης_Οικουμενικής_Συνόδου#Κανὼν_ΝΔ'

img
https://www.pinterest.co.uk/pin/89227636350736790/

«Αφρολατίνος Διόνυσος υμνεί το Αθηναϊκό Έθνος»

και σίγουρα ιθαγένεια εντέχνως

οι αυτόχθονες θα δώσουνε!

Μπορεί να μην τους κατατρόπωσε 

ο Περικλής τους Πέρσες,

μα τούτο διορθώνεται.

Confrontaste con Esparta

en condiciones adversas,

mientras que antes tu sola

habías vencido a los Persas.

Αντιμετώπισες τη Σπάρτη

σε συνθήκες δυσμενείς,

ενώ πριν εσύ μόνη

τους Πέρσες είχες νικήσει.

....

Milenaria, inmortal tu 

si, eres eterna,

 hoy te canto 

antigua ciudad de Atenas.

Χιλιόχρονη, αθάνατη εσύ,

ναι, είσαι αιώνια,

σήμερα σου τραγουδώ

αρχαία πόλη των Αθηνών.

....

Ας πάρουνε τα πάνω τους

λίγο κι οι Αθηναίοι,

η καραντίνα πιο βαριά

σε πυκνοπόλεις ρέει.

....

Το συγκρότημα Santa Palabra, Αγία Λέξη,

γεννήθηκε το 2015 στην Αθήνα

από Κουβανούς, Περουβιανούς

και Έλληνες καλλιτέχνες.

Τους στίχους και τη μουσική του “Son Pa' Atenas”, 

(Σον, («ήχος») για την Αθήνα)

υπογράφει ο Julian Andres Bernal,

ανοίγει με ρούμπα σε ρυθμό guaguancó.

Η σκηνοθεσία του Πάνου Ηλιόπουλου.

https://www.soundarts.gr/νέο-music-video-santa-palabra-son-pa-atenas/

Ηθοποιός Μανώλης Ρασούλης (άστεγος πλατωνιστής)

κάτι πιο κοντινό σε αυτό που σπούδασε,

σκηνοθέτης στη σχολή Σταυράκου.

Ο μετροπόντικας μετροφωλιά 

και ο Ρασούλης με Περάκη μια πλατωνική σπηλιά (1994),

πιθανόν, η πρώτη σκηνή από ταινία,

όπου σκηνοθετείται το υπό κατασκευή (1992-2000) μετρό της Αθήνας.

Σενάριο, σκηνοθεσία: Νίκος Περάκης

για την σειρά της βαυαρικής τηλεόρασης

Schauplätze der Weltkulturen

Σκηνές πολιτισμών απ' όλο τον κόσμο

......

 Όταν έστειλα το πρώτο μοντάζ στο Μόναχο οι εντολείς μου διαπίστωσαν ότι δεν είχα καμία αναφορά στην σωκρατική διαλεκτική κι εγώ κατάλαβα ότι η ιδιαιτερότητα της σειράς που ήταν η υποκειμενική ματιά των αυτοχθόνων δημιουργών είχε «προσγειωθεί» στις ανάγκες της τηλεοπτικής αγοράς και του μέσου θεατή που ο γερμανικός ανθρωπισμός τον θέλει να πιστεύει ότι ο Σωκράτης πήρε το κώνειο από υπέρμετρη δημοκρατική ευαισθησία. Ευτυχώς οι συντάκτες μου συμβιβάστηκαν με μια συμπληρωματική σκηνή μ΄ένα μετασωκρατικό άστεγο που κατεβάζει τον μαθητή του στην βαθιά τρύπα του σταθμού της Πανεπιστημίου για να τον διδάξει σωκρατική διαλεκτική, την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου.

http://www.nikosperakis.gr/tv-polis.php#/intro


-Η σωκρατική διδασκαλία δεν είναι τίποτε άλλο από τη μέθοδο της αυτογνωσίας, έχουμε δηλαδή, την εσωτερίκευση του πνεύματος, και την απελευθέρωσή του από τα δεσμά της ματαιόδοξης φύσης του, που βρίσκεται στον αντίποδα του ατομισμού των σοφιστών.
--Ποιοι ήταν οι σοφιστές, ρε δάσκαλε;;
-Ψευτοδιανοούμενοι, θα τους πούμε αύριο, διάβαζε παρακάτω.
--Όσο πιο πολύ βάθαινε η επαφή της ψυχής του δασκάλου και μαθητή, τόσο αποκαλυπτόταν στον Πλάτωνα ο αληθινός του προορισμός.
-Παραείναι πομπώδες, διάβαζε μόνο αυτά που σου έχω υπογραμμίσει.
--Απομακρυνόταν από το πρόσκαιρο και το θνητό, και κατευθυνόταν στο αιώνιο και αθάνατο, την ιδέα. Αυτό γιατί το υπογράμμισες δυο φορές;
-Γιατί η ιδέα είναι απόλυτο, το σταθερό εκείνο λογικό σημείο, στο οποίο η ψυχή ανάγει τα πάντα να τα κρίνει, και να τα κατατάξει λογικά, γιατί η ιδέα είναι το μέτρο για το είναι και μη είναι.
--Αυτό δεν είναι του Σέξπηρ;;
-Έτσι νομίζεις, ρε δεν υπάρχει τίποτα που να μην το έχουν πει οι πρόγονοί σου, προ πολλού.
--Αγαπάτε αλλήλους;;
-Σώπα ρε και διάβαζε.
--Μέσω της ιδέας που γίνεται αντιληπτή μόνο με τη νόηση, και όχι με τα συναισθήματα η ψυχή κατακτά την ενότητα και τη λογικότητά της. Γιαυτό ο αισθητός κόσμος δεν μπορεί να φτάσει ποτέ αναλλοίωτος στην ψυχή, και η ψυχή δεν μπορεί να τον γνωρίσει, αν δεν τον υποχρεώσει να περάσει πρώτα από την κρίση της. Η ψυχή κατά τον Πλάτωνα αποτελείται από δύο φύσεις το είναι και το γίγνεσθαι, άρα με κάθε της ενέργεια ζητά να λάβει κάτι το ορισμένο, πιστεύοντας ότι θα ικανοποιηθεί, όμως, μόλις το συλλάβει, αμέσως αρχίζει να επιθυμεί κάτι άλλο, και θέλει να πάει πέρα από αυτό.
-Α, και τώρα προσοχή, η αιτία που οδηγεί την ψυχή από το ένα στο άλλο δεν είναι παρά ο Έρως. Εξαιτίας του τίποτα δεν σταματά τον πόθο της, εν αντιθέσει γίνεται αφετηρία νέας αναζήτησης
---Α ρε, γαύρε νεοπλατωνικέ!
-Α ρε, βαζέλα αγνωστικιστή!
--Τι είν' αυτό;;
-Κάποιοι που πίστευαν ότι η μεταφυσική γνώση είναι αδύνατη. Ο άνθρωπος μαθαίνει τις ιδέες με την ανάμνηση, κι όχι με τη γνώση. Θυμάσαι που στο είχα πει, οι ιδέες είναι ποιότητες αναλλοίωτες με ύψιστη όλων αυτή που αναφέρεται στο αγαθό...ταυτίζεται με την θε;; ...θεότητα. Μπράβο.
--Ο αληθινός προορισμός του ανθρώπου είναι η έξοδος του από τον κόσμο και η ομοίωσή του με τον Θεό. Αυτό δεν το 'πε ο Χριστός;;
-Κι αυτός μωρέ, κάπου το διάβασε.
-Ο φιλόσοφος μετά την ύψωσή του στη θέα της ιδέας του αγαθού οφείλει να κατέλθει στο στάδιο του δημόσιου βίου, όπου θα καταλύσει τα πολιτικά και κοινωνικά δεσμά των συμπολιτών του.
--Αυτό είναι πολύ βαθύ.
-Δες λοιπόν με τη φαντασία σου ανθρώπους που κατοικούν κάτω από τη γη, σε σπηλιά που έχει την είσοδό της ψηλά από την οροφή προς το φως. Εκεί ζουν άνθρωποι αλυσοδεμένοι από την παιδική ηλικία, στα πόδια και στον σβέρκο, αναγκασμένοι να είναι σε ένα σημείο, να κοιτάνε μπροστά, και να μην μπορούν κοιτάξουν ολόγυρα λόγω των δεσμών.
--Αυτούς εκεί εννοείς;;
-Όχι μωρέ, αυτό είναι μια αλληγορία, ένας μύθος που είπε ο Σωκράτης στους μαθητές του, για να καταλάβουν τη μετάβαση από το σκοτάδι του σπηλαίου, του αισθητού κόσμο στον κόσμο της νοητής πραγματικότητας, την απελευθέρωση από τα δεσμά της άγνοιας που είναι βασική προϋπόθεση. Φαντάσου λοιπόν την αναλαμπή που ρίχνει μια φωτιά που καίει πίσω από τους δεσμώτες ψηλά πάνω από ενα χαμηλό τοίχο που βρίσκεται μπροστά τους, φαντάσου κι άλλους ανθρώπους να μεταφέρουν διάφορα κατασκευάσματα, αγάλματα, ανδριάντες ζώων, ανθρώπων, από πέτρα, από μάρμαρο, από χαρτόνι, τα οποία προεξέχουνε πάνω από το τειχάκι οι δεσμώτες βλέπουν μόνο τις σκιές που ρίχνει η φωτιά στον τοίχο, και ακούνε μόνο τις κουβέντες των κουβαλητών.
--Θα πιστεύουν ότι μιλάνε οι σκιές!
-Αν συγκρίνουμε τον ορατό κόσμο με το δεσμωτήριο, και τη φωτιά που τρεμοσβήνει με τη δύναμη που έχει το φως του ηλίου, και την ανάβαση και θέαση των αντικειμένων του πάνω κόσμου με την ανύψωση της ψυχής στον κόσμο της νόησης. Φαντάσου, λοιπόν, τι θα συνέβαινε, αν ελευθερώναμε ένα δεσμώτη και τον αναγκάζαμε να τραβήξει αυτόν τον ανηφορικό δρόμο προς το φως, τα μάτια του θα τυφλωνόταν από τις ακτίνες και δεν θα αναγνώριζε καν αυτό που αισθανόταν έως σήμερα ως πραγματικότητα.
--Καλύτερα να τους αφήσουμε εκεί κάτω να τελειώσουνε, σ' όλες τις μεγαλουπόλεις του πολιτισμένου κόσμου μπορεί κανείς να διανυκτερεύσει τον χειμώνα, σ' ένα ζεστό σταθμό του μετρό.
- Η αυτογνωσία δεν ευδοκιμεί στα ψυχρά κλίματα, χρειάζεται ζεστασιά.