Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιαπωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιαπωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 13 Ιουλίου 2019

Χικικομόροι (αποσυρμένοι νέοι)





hiku (αποτραβιούνται) komoru (απομονώνονται)


Αποσυρμένα παιδιά στο δωμάτιο,
βαριούνται τον ήλιο, τη θάλασσα,
φοβούνται την κρίση πολλών
πετυχημένων και κανονικών.
Σ' άλλο κόσμο, αν χάσουν ζωή ξαναμπαίνουν,
ως να καούν, ζωές μύριες αντέχουν.
Μετά, μουσική στα αυτιά δυνατά,
ταξίδι ακούν με αλλωνών μοναξιά.

Καταχωρούνται, βεβαίως, εκτός κοινωνίας,
στο σκοτάδι προσμένουν, σε κουτιά αυτονομίας,
πρώτο βήμα πρώην δικός τους να κάνει,
να ραγίσει, επιτέλους, η έρμη κλειστότητα
με οργάνωση, αναγνώριση μειονότητας.



((Για τα παιδιά που κλείστηκαν))

Δικά μας νέα παραμύθια
απ' όσα δεν μου έχεις πει
αχ, είν' εκείνα που μιλάνε
για τα παιδιά που ’χουν κλειστεί
αχ είν' εκείνα που μιλάνε
για τα παιδιά που ’χουν κλειστεί

Για τα παιδιά που κλείστηκαν
σε ένα δωμάτιο μόνα
για ώρες και ζωές
για τα παιδιά που κλείστηκαν
παίζοντας στην οθόνη
σε αθάνατες σπηλιές

Σε δράση, τύχη και πολέμους
στα πιο φευγάτα σκηνικά
και σε καράβια του ανέμου
ζώντας ελεύθερα μυαλά

Για τα παιδιά που απόσυραν
πρόωρα τη ζωή τους
με βάρος κι ενοχές,
και φοβισμένα κι ορφανά
άκουγαν στα ακουστικά
ταξίδια κι εκδρομές

Κάτι απ' τον δάσκαλο προσμέναν
κάτι να πει κι ο γονιός
δεν είχε χρόνο δεδομένο
δεν καταλάβαινε κι αυτός

Στη γελασμένη πολιτεία
πέφτει του ήλιου η βροχή
γυρίζει ο ανεμιστήρας,
δακρύζει θερινή Λαμπρή

Δέκα μηνύματα έχεις στείλει
πάλι η ίδια συμβουλή
μου λες να φύγω από το σπίτι,
μου λες ν' αλλάξω πια ζωή

Καύσωνας πέφτει στις ακτές
στάζουν οι αλμυρές σκιές
κοιτώντας στο γυαλί,
καλά περνάνε οι γιορτές,
μέσα στ' αυτιά μου ακούω φωνές
που νιώθω από παιδί



Τα παιδιά που χάθηκαν - Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Δ. Σαββόπουλου, 1969

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2019

Ψυχοθεραπευτική Ηθοποιία

για τη γαλήνη τυχόν ψυχικής ανησυχίας,
επιχειρηματική νεοφυής ιδέα
 το κεφάλι χτύπησε
με αφορμή την ιαπωνική καινοτομία
ενοικίασης φίλων και οικογένειας.



Πριν τριάντα χρόνια ξεκίνησε, φέτος και ταινία.
https://www.tovima.gr/2017/11/24/culture/ziteitai-oikogeneia-pros-enoikiasi/

Σε περίληψη: παρακάλεσε
φίλη του τον Ιάπωνα επινοητή
ως πατέρας να παρουσιαστεί
σε νηπιαγωγείο που δεχόταν
μόνο διγονεϊκά παιδιά,
το έκανε, ζητήσανε χαρτιά, απέτυχε. 
Στη δεύτερη όμως απόπειρα
πέτυχε, παρουσιάστηκε ως πατέρας 
σε εχθρικούς συμμαθητές
απέναντι σε ορφανή 12χρονη.
Και μετά από αυτό,
ίδρυσε την εταιρεία Family Romance,
στην αρχή με ανειδίκευτους,
στη συνέχεια με ηθοποιούς
για καλύτερο αποτέλεσμα.

Kαι στην εγκυκλοπαίδεια προστέθηκε
λήμμα «Ενοικίαση οικογενειακών υπηρεσιών»
https://en.wikipedia.org/wiki/Rental_family_service


Αντί λοιπόν ο μεσογειακός συντηρητισμός
να μιλάει για παρακμή και να επαίρεται
για τη συναισθηματική του αυτάρκεια,
καλύτερα να θυμάται πως
όταν πρωτάνοιξαν οι ψυχολόγοι
 κοίταζε με μισό μάτι
τέτοιες αμερικανιές,
γιατί σε μας λειτουργούν
οι φιλικοί και 
οικογενειακοί θεσμοί.
Ακόμη και τώρα έχουν έτοιμο
το δάχτυλο οι «κανονικοί»
και «φυσιολογικοί».

Μπορεί, βέβαια, να διαδόθηκε το επάγγελμα
του ψυχολόγου, αλλά η δυτικόφερτη γνώση
χρειάζεται μεταδοτικότητα και εγχώρια εμπειρία.
Ο ηθοποιός έχει την αρετή της επικοινωνίας,
ο ψυχολόγος τη γνώση, την παρατήρηση.
Αυτά μπορεί να γίνουν και μειονεκτήματα,
ο μεν καλλιτέχνης να διασκορπίζεται
στο χάος αόριστος και θαμπωμένος
στους κόσμους του,
ο δε επιστήμονας να εγκλωβιστεί
σε ένα ακαδημαϊσμό, φοβική εξειδίκευση,
και απλό περιγραφισμό.
...ότι τα αίτια είναι αυτά,
πελάτη μου,
πιθανές λύσεις αυτές,
εναπόκειται στη βούληση σου
 η τελική σου λύτρωση...

Δυο κόσμοι, που ξεκινώντας αρχικά
από τη συνειδητοποίηση των άκρων τους,
μπορεί να συναντηθούν σε μια
χρυσή τομή αμοιβαίας 
και εθνικής ωφέλειας.

Παράδειγμα, πάει ένας αγοραφοβικός
σε συνεδρίες ψυχολόγου,
και κάποια στιγμή ξεθαρρεύει και ρωτάει
...ξέρεις πόσοι αγοραφοβικοί
παρακολουθούν ψυχολόγο στην πόλη;;
συνεργάζεστε οι συνάδελφοι μεταξύ σας;;
ενημερώνεστε;; γιατί δεν κάνουμε
μια συνάντηση όλων όσοι ντρέπονται
να μιλήσουν σε κόσμο, και κουβεντιάζουν
ταυτόχρονα  με ψυχολόγο;;

Εκεί παράλληλα
μια συνεργατική καλλιτεχνική ομάδα
θα μπορούσε π.χ. για μια σεζόν
να ειδικευτεί σε αυτήν τη ανθρώπινη φοβία
με όλη την γκάμα της τέχνης,
από λογοτεχνία, τραγούδι,
μέχρι τα πιο αόριστα εικαστικά.

Ο επικοινωνιολόγος,
ο συνδετήρας όλων αυτών,
ο ηθοποιός.

Το να παίξει ρόλους, να μιλήσει
τόσο συγκεκριμένα ένα τέτοιος
ηθοποιός-ψυχοθεραπευτής
  με τη στήριξη πίσω του
μιας ψυχοκαλλιτεχνικής ομάδας,
σε ένα σκοτεινιασμένο συνάνθρωπο
ίσως προσομοιάζει αυτή η θεραπεία
στου μέλλοντος τα φάρμακα,
όπου κάθε φάρμακο ξεχωριστό
στον ασθενή θα φτιάχνεται.

Μπορεί αυτόν τον ρόλο
να τον παίξει και ένας φίλος,
μπορεί και να συνεργαστεί
ο φίλος του ασθενούς με ηθοποιό,
για ακόμα καλύτερο και εύκολο αποτέλεσμα.
Το καλό δεν αποκλείει το καλύτερο.

Με το καλό λοιπόν
άνεργοι, ή φιλέρευνοι
 ηθοποιοί και ψυχολόγοι,
καλλιτεχνικές και ψυχικές ομάδες,
να στηθεί κάτι για αρχή,
και σε ένα συνέδριο
του ελληνο-ιαπωνικού επιμελητηρίου,
δίπλα στα γκατζετάκια, τα αυτοκίνητα,
την τεχνολογία, να ανταλλάσσονται
και ανθρωπολογικές εμπειρίες 
με Ιάπωνες συναδέλφους.
______

Απόρριψη ή μίμηση
κάθε πραγμάτου ξένου,
δεν ωφελεί, πάρε αφορμή,
προσάρμοσ' το, Γραικέ μου.

Ρυθμοί ζωής μυρμήγκιασαν στη γη της απονίας,
μα τα μυρμήγκια νόησαν τρόπο φυγής ανίας.

Χρόνο από ηθοποιούς να παίξουν ένα ρόλο
Ιάπωνες ψωνίζουνε σε κόσμο μασκοφόρο.

Θέατρο είναι η ζωή και πρέπει να αντέξεις,
τους ρόλους σου μάθε καλά, πρώιμα μη μισέψεις.

Ο μοναχός που 'χει λεφτά, Θε μου και πώς θα γιάνει,
δώσε και σε ένα άνεργο κουβέντα να σου κάνει.

Κι ο μοναχός δίχως πολλά, να βρει συνεργασία,
η ανεργία σβήνεται μόνο με φαντασία.

Δίχως καινούρια πράγματα που θα πειραματίζεις,
δεν πρόκειται απ' την κρίση αυτή ποτέ να διαφύγεις.