Σελίδες

Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Εκπρόσωποι Ζητάνε Πρόσωπο (Κίνημα Βουλευτών Κατά Βολευτών)


 Είμαι νέα βουλευτής. Εκλέχτηκα για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2009, εκπροσωπώντας τον νομό Δράμας. Στο γραφείο μου συνωστίζονται πολλοί, ζητώντας τη βοήθειά μου για ό, τι μπορείτε να φανταστείτε. Μερικά αιτήματα είναι δίκαια, άλλα πάλι όχι. Κοινό τους γνώρισμα είναι η αγωνία για το αύριο, η απελπισία, η ζωή που χάνεται μεταξύ του ταμείου ανεργίας και των αιτήσεων για δουλειά.
Οι πολίτες προσέρχονται στους βουλευτές εκ παραδόσεως, ζητώντας τη μεσολάβησή τους. Στο βάθος, όμως, διαβλέπω δυσπιστία που φτάνει τα όρια της αποστροφής. Ζητούν τη βοήθειά μας, αλλά νιώθω ότι μας θεωρούν υπαίτιους για την αθλιότητα της χώρας – για τη χρεοκοπία της και ό, τι αυτή συνεπάγεται για τον καθένα προσωπικά. Οι πολίτες βλέπουν τους βουλευτές αντιφατικά: αρκετοί τους χρειάζονται (ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν), αλλά συγχρόνως τους θεωρούν εκπροσώπους ενός χρεοκοπημένου συστήματος.
Παρομοίως αντιφατική είναι και η θεώρηση των βουλευτών: εκπροσωπούν τους εκλογείς τους (με ό, τι αυτό συνεπάγεται) αλλά συγχρόνως, λόγω θέσεως, ηγούνται των ψηφοφόρων. Εξηγούμε στους εκλογείς μας (ιδιαίτερα εμείς οι κυβερνητικοί βουλευτές) τη δεινή θέση της χώρας και προσπαθούμε να τους πείσουμε ότι χωρίς ρηξικέλευθα μέτρα, που αναπόφευκτα αναστατώνουν τη ζωή όλων, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να σταθεί στα πόδια της. Εξηγούμε, αλλά δεν είμαι βέβαιη ότι πείθουμε.
Για να είμαστε πειστικοί πρέπει να αναλάβουμε εμπράκτως ηγετικό ρόλο. Οχι μόνο οι κυβερνητικοί, αλλά όλοι οι βουλευτές. Η αξιοπιστία μας είναι στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Αρκετοί μας θεωρούν «κλέφτες» και το φωνάζουν στις διαδηλώσεις. Τι μπορούμε να κάνουμε; Δεν χρειάζεται σοφία, είναι γνωστό από παλιά: δίνοντας το καλό παράδειγμα, εναρμονίζοντας τα έργα μας με τα λόγια μας. Οταν ζητάμε από τους άλλους να ξεβολευτούν, πρέπει πρώτα να ξεβολευτούμε εμείς οι ίδιοι. Ο Μαχάτμα Γκάντι έλεγε: «Να είσαι η αλλαγή που επαγγέλλεσαι».
Για να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας πρέπει να εκπληρώσουμε επαξίως την ηγετική μας λειτουργία. Ηρθε η στιγμή να κάνουμε το πρώτο βήμα: τώρα που ζητάμε από τον λαό πρωτοφανείς θυσίες, πρώτοι εμείς να περικόψουμε τα προνόμιά μας.
Η περικοπή των αποδοχών των βουλευτών που αποφασίστηκε από τη Βουλή ήταν μια καλή αρχή, φοβούμαι όμως ότι δεν έχει τον απαιτούμενο ισχυρό συμβολισμό. Αν η μείωση μισθού στο Δημόσιο είναι κατά μέσο όρο 17%, ας επωμισθούμε διπλάσιο βάρος, μειώνοντας τις αποδοχές μας κατά 34%. Οταν ηγείσαι, έχεις αυξημένες ευθύνες.
Ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, είμαι ασφαλισμένη στο ΤΣΜΕΔΕ. Γιατί στα 65 μου να πάρω και βουλευτική (αν επανεκλεγώ) και επαγγελματική σύνταξη; Γιατί να μη συνεισφέρει πλήρως ο νέος μου εργοδότης, η Βουλή, στο επαγγελματικό μου Ταμείο, όπως κάνει κάθε εργοδότης; Γιατί να υπάρχει επιπλέον αμοιβή για τη συμμετοχή στα θερινά τμήματα της Βουλής; Γιατί να αμειβόμαστε χωριστά για τη συμμετοχή μας σε επιτροπές της Βουλής;
Στη Βουλή έρχονται κάθε χρόνο αρκετές καταγγελίες εναντίον βουλευτών, οι οποίες χρήζουν δικαστικής διερεύνησης. Γιατί να «προστατεύομαι» από βουλευτική ασυλία για ενδεχομένως αξιόποινες πράξεις μου πριν εκλεγώ βουλευτής; Γιατί να μη διώκομαι όπως κάθε πολίτης για μη πολιτικές πράξεις μου; Γιατί να μην το κρίνει αυτό η Δικαιοσύνη, όπως ορθά πρότεινε ο καθηγητής κ. Αλιβιζάτος, παρά οι συνάδελφοι βουλευτές;
Θα μπορούσα να συνεχίσω επί μακρόν. Απολαμβάνουμε προνομίων τα οποία έχουν να κάνουν λιγότερο με την άσκηση του λειτουργήματός μας και περισσότερο με τη, σε κάποιο βαθμό, συντεχνιακή νοοτροπία που καλλιεργήθηκε τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες στους κόλπους μας. Πώς θα δικαιολογήσει λ. χ. ένας γιατρός-βουλευτής την επάνοδο σε προσωποπαγή θέση διευθυντή του ΕΣΥ, αν δεν επανεκλεγεί;
Ισως αντιλεχθεί να κάνω εγώ πρώτη την αρχή, αρνούμενη να εισπράξω το σύνολο της αποζημίωσής μου κ.λπ. Δεν θα το κάνω επειδή είναι η εύκολη λύση – είναι ατομική, όχι θεσμική αντιμετώπιση του ζητήματος. Η ατομική παραίτηση από τη βουλευτική αποζημίωση μπορεί να είναι αλτρουιστική πράξη, αλλά έχει μικρή πολιτική αξία. Δεν χρειαζόμαστε τόσο το παροιμιώδες ελληνικό φιλότιμο, όσο συγκροτημένες θεσμικές παρεμβάσεις. Οπως η ατομική φιλανθρωπία διαφέρει ουσιαστικά από το κοινωνικό κράτος, έτσι και η ατομική λύση, όσο αξιέπαινη κι αν είναι, είναι διαφορετική από τη θεσμική. Χρειαζόμαστε θεσμικά κατοχυρωμένες συμπεριφορές, όχι απλώς εξατομικευμένες αντιδράσεις.
Αν το σκεφτεί κανείς, η ανταλλαγή που προτείνω είναι απολύτως συμφέρουσα: ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ. Με συνέπεια και σοβαρότητα, ίσως καταφέρουμε να μας θεωρεί ο λαός άξιους ηγέτες του αντί για βολεμένους παρατρεχάμενους. Αν δεν εμπνεύσουμε τους πολίτες δεν έχουμε μέλλον. Αλλά για να εμπνεύσουμε πρέπει να ταυτιστούμε μαζί τους. Διαμορφώνουμε νοοτροπίες όχι με τα λόγια αλλά με τα έργα μας.
* Η κ. Χαρά Κεφαλίδου είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στον νομό Δράμας.
.............................................................................................................................

Το κείμενο το πήρα απ' την Παραπολιτική, που το είδε στην Καθημερινή του Γενάρη. Και όπως λέει ο Παραπολιτικός...Υποθέτω ότι μια τέτοια φωνή  " απαγορεύεται  " να εμφανιστεί σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή, χαλάει την όλη σκηνοθεσία....παράλληλα όμως το γεγονός ότι δεν εστίασε και πολύ το ελληνικό ιντερνετ των πολιτών στο παραπάνω κείμενο δείχνει να χαλάει μια άλλη σκηνοθεσία των από κάτω...για όλα φταιν οι από πάνω, όλοι ίδιοι είναι, να καεί, να καεί  το μοντέλο η βουλή...

Ουσιαστικά τί κάνει το γνωστό τροπάρι;;..συσπειρώνει τους βουλευτές ενώ εμείς θα έπρεπε να οργανώνουμε το Διαίρει και Βασίλευε στη μάχη πολιτών-πολιτικών....Καλύτερα Κινήματα Βουλευτών...παρά Φωνασκούντων Πολιτών....πιό ευέλικτα, θηλυκά, επικοινωνιακά ιδίως με τους κυβερνητικούς. Υπάρχουν Βουλευτές δύο ταχυτήτων όπως αναφέρει η Χαρά στο "Οι ζάπλουτοι τύραννοι ενδιαφέρονται πώς θα κληροδοτήσουν τα κλοπιμαία στα παιδιά τους"....εκείνη αναφέρεται στους Μαχαραγιάδες της Ανατολής αλλά ο προβοκάτορας δημοσιογράφος διάλεξε αυτό το απόσπασμα ως τίτλο, ίσως για να περάσει το υποσυνείδητο μήνυμα για τα τζάκια στην ελληνική βουλή. (Το αυθεντικο ήταν απ' τη metro "Στο χέρι του πρωθυπουργού ο ανασχηματισμός" και " οι εποχές των δανεικών πέρασαν ανεπιστρεπτί ") Είναι και η Χαρά λοιπόν μέρος του κληρονομικού συστήματος....και στην ΠΑΣΠ από το '82. Ουδείς τέλειος και δεν κολλάω εκεί. Άλλωστε αν δεν γίνει Επανάσταση από τους Από Μέσα, από ποιούς θα περιμένουμε;;....από τους αγανακτισμένους μια ζωή Απέξω?...Άλωση εκ των έσω, να σπάσει η Κερκόπορτα της Επανάπαυσης...

Δυστυχώς, ούτε στο Κοινοβούλιο έχουμε καταφέρει να απαλλαγούμε από τη νοοτροπία της επετηρίδας. Ο κάθε βουλευτής, νέος ή παλιός, είναι η φωνή του νομού του. Αυτό δεν το έχουμε κατακτήσει ακόμα.Οι αγκυλώσεις του παρελθόντος μάς ακολουθούν. Το «κατόπιν ενεργειών μου» είναι ένα σπορ στο οποίο δεν θέλω να συμμετέχω. Την προσοχή της κοινής γνώμης και των ΜΜΕ ο βουλευτής θα έπρεπε να την κερδίζει με την προσωπικότητα και με τη δουλειά του, αλλά δυστυχώς δεν είναι έτσι. Και φυσικά, όλα αυτά δεν είναι ασύνδετα, με την κακή εικόνα που δίνουμε σε τόσο πολλούς τομείς...

 Αυτά τα λόγια είναι του χειμώνα του 2011, όσα ακούσαμε ως τωρα, που διαφέρουν απ' την πεπατημένη. Πίσω όμως στο 2009 βρίσκουμε πρωτόλειο τροπάρι   " ο Γιώργος μπορεί και θέλει, έχει ικανά στελέχη "...με τον καιρό ωρίμασε....ή βρίσκεται σε εσωτερική σύγκρουση όπως υποτίθεται κάθε ενσυνείδητος βουλευτής τέτοιες αντιβουλευτικές μέρες....άλλα λεν τα χείλη τους και άλλα η καρδιά τους....

Προσωπικά πάντως είμαι θετικά προκατειλημμένος επειδή εστιάζω στο " γυναίκα θετικών επιστημών ", αυτό χρειαζόμαστε πιστεύω, περισσότερες γυναίκες και θετικούς επιστήμονες. Άλλοι, αλλού την γνωρίζουν καλύτερα. Όπως όμως και για τους καλλιτέχνες, δεν το πάμε ad hominem, μας ενδιαφέρει το κείμενο, το μανιφέστο, η τάση. Έχουμε φτάσει στο σημείο να μην μπορείς να βρεις πολιτικό να είναι ικανός να σε συγκινήσει, έστω κι αν είναι ψέματα, να σε εξαπατήσει λογοτεχνικά, το παιχνίδι είναι στημένο το ξέρουμε αλλά αυτή η έλλειψη ηθοποιών/ρητόρων σε σχέση με παλαιότερες βουλές είναι τραγική...αφού δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα, τουλάχιστον ας υπάρχει ψυχής αγωγή, ψυχαγωγία...πολύ κακό και ξύλινο θέατρο, τα λεφτά μας πίσω....

Στην πράξη ζητάμε Αντι-Βουλευτές να πάνε ενάντια στους ίδιους, στα βουλευτικά τους συμφέροντα. Αν δεν μπορουν να κάνουν αυτό το απλό, που είναι στο χέρι τους, πώς θα παλέψουν με τα μεγάλα διαπλεκόμενα;;;...Προνόμια, Αποζημιώσεις-Συντάξεις, Ασυλία, Μείωση στους 200. Στο κείμενο της Χαράς απουσιάζει το τρίτο...ίσως γιατί η Δράμα θα χάσει ένα βουλευτή το λιγότερο...το ίδιο είπαν και για τον Πετσάλνικο Καστοριάς που αντέδρασε...είναι πιό δημοκρατικό, αντιπροσωπευτικό λένε οι 300....Σαμαράς, Μπακογιάννη υπέρ μείωσης, Καρατζαφέρης κατά...ο Βουδούρης Μεσσηνίας κατηγόρησε τον Ρέππα για λαϊκισμό...μέχρι να αποφασίσουμε, να συσκεφτούμε ποιό είναι το σωστό, η Ουγγαρία με παρόμοιο πληθυσμό και οικονομία με μας ψήφισε πέρσι νόμο που μειώνει του βουλευτές από 386 σε 200....υπάρχει και κάτι στο facebook..

Για τα προνόμια, αυτοκίνητα, συντάξεις και τις μειώσεις στα μισθολογικά είναι το μόνο που θεωρητικά συμφωνούν όλοι, πιστεύω. Ίσως σχετικό αντεπιχείρημα  είναι το γνωστό τροπάρι....το πιό φθηνό πολίτευμα είναι η Δικτατορία..Η Δημοκρατία Κοστίζει....το αναφέρει ο Βουδούρης στην Κατάργηση ή Μείωση της Χρηματοδότησης των Κομμάτων από το Δημόσιο...Εδώ μπορείτε να δείτε συνοπτικά πέντε του σημεία. Την Παρασκευή το πρωί ήταν ο γιατρός στον πρωινό Παπαδάκη και είχαν ένα ζωντανό διάλογο για τις βουλευτικές συντάξεις.

Σχετικά με τη Βουλευτική Ασυλία ΚΚΕ και ΣΥΝ εναντίον και παρότι μας έκραξε η Ευρώπη, το ευρωβουλευτικό ΚΚΕ θεωρεί το άσυλο δημοκρατικό κεκτημένο...θα σύρονται οι αγωνιστές βουλευτές στα δικαστήρια...δεν εμπιστεύονται την αστική δικαιοσύνη...υπάρχει και κάτι στο facebook και ένα κείμενο από e-lawyer, η βουλευτική ασυλία ως περιορισμός ανθρώπινου δικαιώματος.

Όλα αυτά βέβαια που γράφω ακούγονται τώρα ντεμοντέ, ξεπερασμένα, δεν θα λύσουν αυτά τα μικρά όλα μας τα προβλήματα....πέρυσι ήταν στο φόρτε τους η συζήτηση για τη βουλή και τους υπαλλήλους της...τώρα ίσως αποπροσανατολίζω το ευρωπαϊκό και λαϊκό κίνημα....σήμερα το πρωί άκουσα και το κούτσουρο του Δρούτσα, Υπουργού Εξωτερικών...κάθε συζήτηση για ανασχηματισμό αποπροσανατολίζει, όλα βαίνουν καλώς....μην πέσουμε και σε εσωστρέφεια....χωρίς να είναι ο ίδιος εκλεγμένος βουλευτής τα βαλε με τα προνόμια των βουλευτών...θα λεγε τα ίδια και για τα προνόμια των υπουργών;;...

.......................................................................................................................................

Εκπρόσωποι ζητάνε πρόσωπο...κόβουνε το δικό τους και παίρνουν το δικό μας....μας αντιπροσωπεύουν...είναι το alter ego μας...όπως έλεγε και ο Αντρίκος...Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία....και αν έχουν την εξουσία, γιατί ζητάνε συναίνεση;;...

Υπήρχε ενεργό ένα blog για στοχευμένη συζήτηση και αξιολόγηση βουλευτών http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/  από το Θέμη Λαζαρίδη, δυστυχώς το Δεκέμβρη σταμάτησε. Εκεί μπορείτε να βρείτε πολλά και διάφορα.

Όσο για τους αγανακτισμένους Μάηδες, ένα είναι το σύνθημα ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΠΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ ΚΟΤΕΣ....σαν τί άλλαξε από τις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές και αν γίνουν βουλευτικές πάλι το ίδιο σκηνικό δε θα 'χουμε;;;....οι δημοσκοπήσεις αυτό λένε...μη ξεγελάν τα χαμηλά δήθεν ποσοστά....βάλε μέσα αναποφάσιστους και αποχή και ξανά απ΄την αρχή....ή κάνε αυτοκριτική ή τρέχα στο γιαπί...για την ανοικοδόμηση της νεοτέρου Ελλάδος....βολευτές είναι και οι βολεμένοι ψηφοφόροι...

((Αν δεν ήσουν γαμώτος, θα γινόσουν ο πρώτος

6 σχόλια:

  1. Μιλώντας γενικά, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον το πόσο ο κοσμάκης δεν έχει απολύτως καμμία συναίσθηση νούμερων και μεγεθών, παρότι δημοσιεύονται επισήμως.
    Και συνεχίζει να νομίζει ότι αν περιορισθούν τα έξοδα της βουλής, και αν επιστραφούν οι μίζες, πάει, λύθηκε το πρόβλημα.
    Και αν περικοπούν οι μισθοί των διευθυντών και των διοικητών, πάει, κονομήσαμε!!
    Και αν περικοπούν οι αμυντικές δαπάνες, πάει, γίναμε Μπαχρέϊν!!!

    Και όλη αυτή η συλλογική αγραμματοσύνη / ηλιθιότητα συντηρείται κανονικά (φυσικά) από πολιτικούς (ως ανωτέρω) (Ορίστε! Υπάρχουν και σωστοί στη βουλή -λέει ο κοσμάκης...) γιά πελατειακούς λόγους, και από τους δημοσιογράφους, γιά λόγους αναγνωσιμότητας, θεαματικότητας, traffic κλπ.

    Εμ, δεν γίνεται κι αλλιώς, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να θιγεί το θέμα - ταμπού, και δεν μας παίρνει.

    Του χαζού μονό δεν φτάνει, διπλό φτάνει και περισσεύει.

    (Μόνο τα συνθήματα των Αγανακτισμένων να δεις, σε πιάνει απελπισία...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πήγα στην πλατεία και ακούω
    ...και τώρα το κεντρικό σύνθημα
    " 1,2,3 όχι! " ...χαχα στην
    πατρίδα της μαντινάδας
    τέτοιες αρρυθμίες...
    Αντε Γειά! και έφυγα...:-))

    ..............................

    Να πρόχειρα συνθήματα

    ''Δώσατε στους Έλληνες 110 δισ
    και αυτοί χαλάρωσαν, Κριστίν''

    ............................

    " Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν ξέρουν τα θέµατα, ούτε ενδιαφέρονται να ενηµερωθούν, δεν έχουν απόψεις ούτε επιχειρήµατα να αποφασίσουν, αν κληθούν "

    ...............................
    Και για τα νούμερα...

    Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω; Να γυρίσουμε πού; Το 2008 είχαμε την αρνητικότερη εθνική αποταμίευση για δεκαετίες. Το 2000-2007 είχαμε το υψηλότερο μέσο επίπεδο τελικής κατανάλωσης στην Ευρωζώνη (90% ΑΕΠ) και το χαμηλότερο ποσοστό εξαγωγών (22% έναντι 38% της Ευρωζώνης). Μεταξύ 1997 και 2009 αυξήσαμε το καθαρό εξωτερικό χρέος από 3% σε 86% του ΑΕΠ – 50% προστέθηκε μετά το 2004. Η χώρα υπερχρεώθηκε πολύ πριν προσφύγει στην τρόικα. Πούλησε το μελλοντικό της κεφάλαιο για να χρηματοδοτήσει κατανάλωση μεγαλύτερη από την παραγωγή της. Και τώρα ήρθε ο λογαριασμός.

    Μα δεν επιτείνει το Μνημόνιο την ύφεση; Προφανώς ναι. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις 12 δισ. δημόσιου ελλείμματος σε έναν χρόνο χωρίς επιπτώσεις. Τα ελλείμματα και το χρέος πρέπει να τα μειώνεις όταν έχεις ανάπτυξη, όχι στην ύφεση. Εμείς είχαμε συνεχή ανάπτυξη μέχρι το 2008, σε επίπεδα ρεκόρ, και τι κάναμε; Ο λόγος δημόσιου χρέους/ΑΕΠ αντί να μειωθεί αυξήθηκε το 2000-2008. Μετά το 2003 μετατρέψαμε σε πρωτογενές έλλειμμα το πλεόνασμα που είχαμε πετύχει για να μπούμε στην ΟΝΕ. Με 4,9% το 2010, τουλάχιστον ανακτήσαμε τα επίπεδα του 2008. Τώρα πρέπει να μειώνουμε τα ελλείμματα σε απείρως δυσκολότερες συνθήκες. Αυτά δεν είναι παρελθοντολογία – είναι αναγκαία εθνική αυτογνωσία.

    Θέλουμε πραγματικά να σωθούμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιά τα πανηγύρια χθες η ατμόσφαιρα στο Σύνταγμα, ως και οι απαραίτητες σε κάθε πανηγύρι υπαίθριες ψησταριές με τα λουκάνικα είχαν στηθεί- άραγε επαναστατούν καλύτερα οι χορτάτοι;...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι χορτάτοι υποτίθεται
    με λυμένα τα βιοποριστικά
    έχουν χρόνο να σκεφτούν,
    να ενημερωθούν σε σχέση
    με τους πεινασμένους αλυσοδεμένους
    στη ρουτίνα της βιοπάλης

    υποτίθεται οι πρώτοι
    θα κάνουν πνευματική
    επανάσταση, έχουν όραμα,
    η δεύτεροι, υλιστική ανακατανομή
    επιβίωσης.

    Και το ανώνυμο google λέει

    Τις επαναστάσεις δεν κάνουν οι πεινασμένοι, αλλά οι χορτάτοι που δεν έφαγαν τρεις μέρες.

    ................................

    κατά την προσφιλή μου
    Θεωρία της Σύγκρουσης
    των Γενεών, οι νέοι,
    οι πεινασμένοι για αλλαγές και
    εμπειρίες θα συγκρουστούν
    με τους μπλαζέ και χορτάτους γέρους,
    σταθεροί στο να μην αλλάξει τίποτα.

    και αυτό υποτίθεται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα νούμερα που έχουν σημασία είναι τα νούμερα - ταμπού: Την δεκαετία `80 είχαμε περίπου 200.000 δημόσιους υπάλληλους, και τώρα έχουμε περίπου 1.000.000...

    Οι διάφορες τηλεοπτικές αναλύσεις γιά τα νούμερα που προέκυψαν συνεπεία των παραπάνω, δεν νομίζω ότι έχουν σημασία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αν ξαναπάμε στους 200, ας γίνουν
    και οι βουλευτές τόσοι. Η Πορτογαλία των 10 εκ. έχει 230
    ................
    πού είναι όμως
    τώρα ο υγιής αξιοκρατικός
    ιδιωτικός
    τομέας να ανοίξει
    τη στοργική του αγκάλη;
    .................


    Η κρίση χρέους είναι πρωτίστως κρίση αξιοπιστίας της χώρας μας.

    Στην Ελλάδα, όλοι ξέραμε το ύψος της διαφθοράς, την ανικανότητα του δημόσιου τομέα και την ανυπαρξία μιας υγιούς ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Τα ξέραμε γιατί τα ζούσαμε καθημερινά.

    Οι ξένοι δεν μπορούσαν να φανταστούν το μέγεθος του προβλήματος. Τώρα που πήραν μια γεύση τρόμαξε το μάτι τους.



    http://pharmakeutika.blogspot.com/2011/03/blog-post_6565.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή