«Τιμωρία Θάλασσας» (δρώμενο)

No place like a Greek beach,

so a desert's king

travelled to seize our sea!

Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει,

κι ήρθε βουνίσιος Πέρσης 

να κλέψει τις ακτές μας!

Νά και τα λόγια που 'λεγαν
στα χείλη τους οι δούλοι του,

σαν γέφυρες που έστηνε

βουλιάξαν στον Ελλήσποντο!

Ὦ πικρὸν ὕδωρ, 

Ω πικρό νερό,

δεσπότης τοι δίκην ἐπιτιθεῖ τήνδε, 

ο δεσπότης σου βάζει την τιμωρία αυτή

ὅτι μιν ἠδίκησας 

επειδή τον αδίκησες

οὐδὲν πρὸς ἐκείνου ἄδικον παθόν. 

ενώ τίποτα από εκείνον άδικο δεν έπαθες

καὶ βασιλεὺς μὲν Ξέρξης διαβήσεταί σε, 

κι ο βασιλιάς μεν Ξέρξης θα σε διαβεί

ἤν τε σύ γε βούλῃ ἤν τε μή· 

κι αν θες, κι αν δεν θες

σοὶ δὲ κατὰ δίκην ἄρα οὐδεὶς ἀνθρώπων θύει 

 δίκαια βέβαια κανείς άνθρωπος δεν σου κάνει θυσίες

ὡς ἐόντι καὶ θολερῷ καὶ ἁλμυρῷ ποταμῷ.

επειδή είσαι και θολό και αλμυρό ποτάμι.

Ηροδότου 7.35

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=165

και το πρόστιμο που πλήρωσε η θάλασσα ήταν:

300 μαστιγώσεις, ζεμάτισμα με πυρωμένα σίδερα,

και ένα ζευγάρι χειροπέδες στα ανοιχτά,

αυτή και η πιο φευγάτη ποινή,

πιθανόν για τον Ποσειδώνα

να δεθούν τα χέρια του

μην κυματίζει τρίαινα.


Και αφού πήρε τα κεφάλια των αποτυχημένων

γεφυροποιών μηχανικών, διέταξε καινούριους

να ξαναστήσουν πλωτές γέφυρες 

ο στρατός απ' την Ασία στην Ευρώπη να περάσει.


Δύο οι αδικίες, κύριε Ξέρξη, τιμωρείς τη θάλασσα,

ενώ τη ζημιά την έκανε ο άνεμος κι η καταιγίδα.

Να 'σουνα δίκαιος, να κάτσεις να περιμένεις

να καταιγίσει ξανά, και τότε να μαστιγώνεις

τους υπαίτιους. Και δεύτερον, τιμωρείς τους μηχανικούς,

ενώ οι αστρολόγοι/μετεωρολόγοι σου

θα έπρεπε να είχαν προβλέψει του καιρού τα καμώματα,

να σήμανες παύση εργασιών μέχρι να δεις

ξανά απάνεμα στενά. Βιάστηκες κύριε Ξέρξη μου.



Για τον Ηρόδοτο και τους Έλληνες

τα καμώματα του Ξέρξη είναι η αιτία της τελικής ήττας του,

η ύβρις του Ελλήσποντου θα φέρει την νέμεση της Σαλαμίνας.

Τα νερά του Ποσειδώνα θα τα σέβεσαι!


Για τους Πέρσες, αντίθετα, δεν ήταν κάτι

αποκρουστικό, περίεργο και πρωτόθωρο,

να τιμωρεί ένας άρχοντας τη φύση,

ήταν μες στην παράδοσή τους.

Ο Κύρος όταν εκστράτευε για τη Βαβυλώνα,

περνώντας τον ποταμό Γύνδη,

ένα από τα ιερά του άσπρα άλογα πνίγηκε.

http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/library/browse.html?text_id=30&page=31

Τότε διέταξε τους δούλους του

να σκάβουν για ένα ολόκληρο καλοκαίρι

360 κανάλια, το νερό να του στερέψουν.

Ο Κύρος πέθανε, το ποτάμι ακόμα στέκει.

https://en.wikipedia.org/wiki/Diyala_River


Αυτές μοιάζουν και τελετουργίες εμψύχωσης

του πατριαρχικού ήρωα-ηγέτη απέναντι στη φύση,

στα πλαίσια της ινδοευρωπαϊκής πρωτοθρησκείας.

 (according to ideas which go back to Indo-European prehistory, a hero had to prove his value by overcoming the opposition of water  

https://digilib.phil.muni.cz/bitstream/handle/11222.digilib/136226/1_GraecoLatinaBrunensia_21-2016-2_7.pdf?sequence=1 )


Μάλιστα, στην περίπτωση του στιγματισμού 

με πυρωμένα σίδερα του Ελλήσποντου, 

οι πυρολάτρες ζωροάστρες πιθανόν να θέλουν

να συμβολίσουν τη μάχη της καλής φωτιάς

απέναντι στο αλμυρό, κακό νερό της θάλασσας.

Στην Περσική μυθολογία ο θεός του κακού

Αχριμάν μολύνει το καθαρό νερό με αλάτι.


Για τους σύγχρονους Έλληνες,

δίνεται έμφαση στη θαλασσοφοβία

των στεριανών λαών της Ασίας,

ένα στερεότυπο που λέγεται συχνά

για τους Τούρκους.

Και δεύτερο, αν βρισκόταν ένας από μας

σε συνέλευση των αρχαίων

για επικείμενη περσική εισβολή

θα τόνιζε με σιγουριά ότι έρχονται να κλέψουν

το κλίμα και τις παραλίες μας.



 Για δραματοθεραπεία, η αναπαράσταση

του θαλασσομαστιγώματος ως δρώμενου

κατά της οργισμένης εξουσίας

(υπάρχει εξουσία που δεν οργίζεται;)

είναι μια φτηνή λύση για να φέρει σε στοχασμό

τον οξύθυμο άνθρωπο.

Ο πρώτος συνειρμός είναι κάποια παιδιά

κολλημένα με ηλεκτρονικά παιχνίδια,

που κάποια στιγμή δεν θα αντέξουν την ήττα

και θα σπάσουν σύνεργα, πλήκτρα και οθόνες.

Αντίστοιχα, παλιότερα, όταν παίζαμε ποδόσφαιρο 

 στις αλάνες, κάποιος που έχανε

θα ξόριζε τη μπάλα, ή θα την έσκαγε.

Το να βλέπει οξύθυμος άλλους

να βαράνε απ' την οργή τους άψυχα αντικείμενα

είναι μέρος της ψυχοθεραπείας.


Και στο Αιγαίο αυτή τη στιγμή που οργιάζουν

τα ελληνοτουρκικά υπουργεία Αμύνης και Ενέργειας,

θα έπρεπε και τα υπουργεία Πολιτισμού

να δώσουν το στίγμα τους,

να αναζητήσουν στον βυθό του Ελλήσποντου

τις χειροπέδες του Ξέρξη,

να αναπαραστήσουν ιστορικά το δρώμενο.


Δεν μπορεί ένας Βερολινέζος αρτίστας,

ονόματι Julius von Bismarck,

https://en.wikipedia.org/wiki/Julius_von_Bismarck


να παίρνει αυτό που ανήκει

στα υπουργεία πολιτισμού

Ελλάδος, Τουρκίας και Περσίας,

και να μαστιγώνει τη φύση,

https://youtu.be/szhcOO-7Hks

να κάνει καριέρα,

και εμείς να μένουμε αμέτοχοι

της δικής μας ιστορίας.

Σε περίπτωση άρνησης συνεργασίας

των εξ ανατολών υπουργείων,

αφού ανακαλύφθηκε

η διώρυγα του Ξέρξη

στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής,

πρέπει τον Γερμανό μαστιγωτή

να τον καλέσουμε.


Το θέμα έχει ψωμί,

ιδού και μια καλλιτεχνική φωτογράφιση

παιδιού που είναι έτοιμο να ραβδίσει

της ακτής τα νερά.

https://www.flickr.com/photos/quixoticpixels/156910441




Ο Ξέρξης δεν λογάριαζε

βουλή του Ποσειδώνα,

όποιος τη φύση αψηφά

ψοφάει αλαζόνας.


Η τρέλα πάει στα βουνά

πάει και σε αφέντες,

π' αν δεν γενούν τα θέλω τους,

θα σκάσουν ηττηθέντες.


Λένε πως έλλην οδηγός

στο πι και φι θυμώνει,

στείλε τον μες στα κύματα

καλά να μαστιγώνει.


Λαός που ιστορικά νερά

δεν τα ανακατώνει,

θα έρθουν ξένοι αλιευτές,

θα αλλάξουνε οι θρόνοι.


img

αμερικάνικο μαξιλάρι υπενθύμισης θνητής αλαζονείας

https://fineartamerica.com/featured/xerxes-at-hellespont-granger.html?product=throw-pillow-20-14

«Ολλανδοί σεισμόφοβοι φρενάρουν την ανάπτυξη»

Ολλανδοί δειλοί

από σεισμούς ακάτεχοι,

φοβήθηκαν και μείωσαν

εξόρυξη

του φυσικού αερίου.

...Έλληνες οι σεισμόβιοι,

που με σεισμό γεννήθηκαν,

που με σεισμό χορεύουνε,

το χρέος τους θα σβήσουνε,

δουλειές πολλές θα ανοίξουνε

τρυπώντας ως τα τρίσβαθα

τη γη του Ποσειδώνα.

Εδώ σπίτια θερμάντοχα,

δεν τα αγγίζει καύσωνας,

εδώ σπίτια σεισμάντοχα
με έγγραφη εγγύηση,
εδώ ακτές ανθεκτικές
με γνώστες απολύμανσης,

που να χτυπιέται η τρίαινα,

εμείς θα προχωρήσουμε

πανέμπλουτοι με σύμμαχους

γεωπολιτισμένοι.

ΥΓ

 

Άκης Τσελέντης: Μεγάλος κίνδυνος για οικολογική καταστροφή λόγω των γεωτρήσεων και των σεισμών

Ηλίας Κονοφάγος: «Σε 20 με 25 χρόνια θα έχουμε γύρω στις 400.000 θέσεις εργασίας στην περιοχή της Κρήτης». 

https://savegreekseas.com/

Έρημος Ελλάδα; προνόει τα χείρω!

Πρόγνωση ερημοποίησης καρδιά και νου πλουτίζει,

σαν είναι ο πλούτος μέσα σου κι έρημο ξανανθίζει!

(♫το μηδέν θα κάνω κύκλο)

Λένε Έρημος θα γίνει

η τουρίστρα η Ελλάδα

και δεν θα 'χει να ποτίζει

του ΑΕΠ της τη μονάδα.

Η Ελλάδα ερημώνει

πάει να πει πως ανταμώνει

θαλασσόβουνη Σαχάρα

με πετρέλαια στη σχάρα.

Και παλιάς Ελλάδας κλίμα

σε νησιά Δανίας θα 'ναι,

μετανάστες τσίμα-τσίμα

νοσταλγοί δεν θα χωράνε.

Χτίζε πρόγραμμα εγκαίρως

με τραγούδια από το μέλλον,

πρόγευση του χειροτέρου

προνοεί νους Προμηθέων.

Τότε μες στη ξηρασία

θα φωνάζουμε επ' ώμου:

«Όλη μου η περιουσία 

στην καρδιά και στο μυαλό μου!»

ΥΓ

Υπάρχουν περιοχές στον πλανήτη που λειτουργούν με το ίδιο τρόπο του καναρινιού σε ορυχείο, σε ό,τι αφορά στην κλιματική αλλαγή. Παλιά, οι ανθρακωρύχοι έστελναν ένα καναρίνι στις στοές σαν ένα είδος ζωντανού συναγερμού. Αν το καναρίνι σταματούσε να κελαηδά, αυτό σήμαινε ότι υπήρχαν επικίνδυνες αναθυμιάσεις.

Η όαση M'Hamid El Ghizlane στην έρημο του νότιου Μαρόκου έχει αρχίσει να λιγοστεύει το «κελάηδημά» της.....

.....Η περιοχή της Μεσογείου είναι ήδη μια από τις πιο ξηρές περιοχές του κόσμου. Και γίνεται ακόμη πιο ξηρή. Το 2007 και το 2008, η Συρία χτυπήθηκε από μια τρομακτική ξηρασία, με το ένα πέμπτο του πληθυσμού να χάσει τα προς το ζην και πάνω από 40.000 οικογένειες να εγκαταλείπουν τις αγροτικές εστίες τους για τις πόλεις. Μετά από λίγα χρόνια ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος. Αν και το ένα δεν είναι άμεση αιτία του άλλου - σίγουρα όχι για την περίπτωση της Συρίας τουλάχιστον - ωστόσο, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά, σε μια γενική παρατήρηση, ότι «η αλλαγή του κλίματος ασκεί πιέσεις στους φυσικούς πόρους» και ότι «οι πιθανές συνέπειες περιλαμβάνουν την κοινωνική αστάθεια». 

https://tvxs.gr/news/klimatiki-allagi/oi-toyaregk-tis-klimatikis-allagis

https://www.spiegel.de/international/world/a-moroccan-oasis-struggles-with-climate-change-a-1271836.html

-Βιβλίο που προτείνει λύσεις για την ερημοποίηση βρίσκεται στα αζήτητα.

Δε θα κάτσει όμως μια κυβέρνηση να ξεκινήσει κάτι που στα τέσσερα χρόνια μπορεί να μην είχε ολοκληρωθεί το αποτέλεσμα και να μη χρεωνόταν κάτι άμεσα χρήσιμο για την κάλπη. Και μετά η επόμενη κυβέρνηση να δούλευε άλλα τέσσερα χρόνια και ακόμα να μην ερχόταν το τελειωτικό αποτέλεσμα, και στο τέλος θα φτάναμε σε μια κατάσταση μετά από 15 χρόνια να καρπωθεί το αποτέλεσμα εκείνος που θα κυβερνά. Ε, αυτό δεν το χωράει ο νους τους. Γι’ αυτό, ενώ το εργαλείο υπάρχει, καμία κυβέρνηση δεν το αξιοποιεί»

https://www.neakriti.gr/article/kriti/1505928/vivlio-pou-proteinei-luseis-gia-tin-erimopoiisi-vrisketai-sta-azitita/

https://el.wikipedia.org/wiki/Ερημοποίηση

imgs

http://www.diakonima.gr/2017/10/04/η-ερημοποίηση-της-γης-η-εμπειρία-της/

https://creta24.gr/kriti-toyrismos-agrotes-kai-mnimeia-sto-eleos-tis-klimatikis-allagis/

Ψυχοθεραπευτική Ηθοποιία

για τη γαλήνη τυχόν ψυχικής ανησυχίας,
επιχειρηματική νεοφυής ιδέα

 το κεφάλι χτύπησε

με αφορμή την ιαπωνική καινοτομία

ενοικίασης φίλων και οικογένειας.



Πριν τριάντα χρόνια ξεκίνησε, φέτος και ταινία.
https://www.tovima.gr/2017/11/24/culture/ziteitai-oikogeneia-pros-enoikiasi/

Σε περίληψη: παρακάλεσε
φίλη του τον Ιάπωνα επινοητή
ως πατέρας να παρουσιαστεί
σε νηπιαγωγείο που δεχόταν
μόνο διγονεϊκά παιδιά,
το έκανε, ζητήσανε χαρτιά, απέτυχε. 
Στη δεύτερη όμως απόπειρα
πέτυχε, παρουσιάστηκε ως πατέρας 
σε εχθρικούς συμμαθητές
απέναντι σε ορφανή 12χρονη.
Και μετά από αυτό,
ίδρυσε την εταιρεία Family Romance,
στην αρχή με ανειδίκευτους,
στη συνέχεια με ηθοποιούς
για καλύτερο αποτέλεσμα.

Kαι στην εγκυκλοπαίδεια προστέθηκε
λήμμα «Ενοικίαση οικογενειακών υπηρεσιών»
https://en.wikipedia.org/wiki/Rental_family_service


Αντί λοιπόν ο μεσογειακός συντηρητισμός
να μιλάει για παρακμή και να επαίρεται
για τη συναισθηματική του αυτάρκεια,
καλύτερα να θυμάται πως
όταν πρωτάνοιξαν οι ψυχολόγοι
 κοίταζε με μισό μάτι
τέτοιες αμερικανιές,
γιατί σε μας λειτουργούν
οι φιλικοί και 
οικογενειακοί θεσμοί.
Ακόμη και τώρα έχουν έτοιμο
το δάχτυλο οι «κανονικοί»
και «φυσιολογικοί».

Μπορεί, βέβαια, να διαδόθηκε το επάγγελμα
του ψυχολόγου, αλλά η δυτικόφερτη γνώση
χρειάζεται μεταδοτικότητα και εγχώρια εμπειρία.
Ο ηθοποιός έχει την αρετή της επικοινωνίας,
ο ψυχολόγος τη γνώση, την παρατήρηση.
Αυτά μπορεί να γίνουν και μειονεκτήματα,
ο μεν καλλιτέχνης να διασκορπίζεται
στο χάος αόριστος και θαμπωμένος
στους κόσμους του,
ο δε επιστήμονας να εγκλωβιστεί
σε ένα ακαδημαϊσμό, φοβική εξειδίκευση,
και απλό περιγραφισμό.
...ότι τα αίτια είναι αυτά,
πελάτη μου,
πιθανές λύσεις αυτές,
εναπόκειται στη βούληση σου
 η τελική σου λύτρωση...

Δυο κόσμοι, που ξεκινώντας αρχικά
από τη συνειδητοποίηση των άκρων τους,
μπορεί να συναντηθούν σε μια
χρυσή τομή αμοιβαίας 
και εθνικής ωφέλειας.

Παράδειγμα, πάει ένας αγοραφοβικός
σε συνεδρίες ψυχολόγου,
και κάποια στιγμή ξεθαρρεύει και ρωτάει
...ξέρεις πόσοι αγοραφοβικοί
παρακολουθούν ψυχολόγο στην πόλη;;
συνεργάζεστε οι συνάδελφοι μεταξύ σας;;
ενημερώνεστε;; γιατί δεν κάνουμε
μια συνάντηση όλων όσοι ντρέπονται
να μιλήσουν σε κόσμο, και κουβεντιάζουν
ταυτόχρονα  με ψυχολόγο;;

Εκεί παράλληλα
μια συνεργατική καλλιτεχνική ομάδα
θα μπορούσε π.χ. για μια σεζόν
να ειδικευτεί σε αυτήν τη ανθρώπινη φοβία
με όλη την γκάμα της τέχνης,
από λογοτεχνία, τραγούδι,
μέχρι τα πιο αόριστα εικαστικά.

Ο επικοινωνιολόγος,
ο συνδετήρας όλων αυτών,
ο ηθοποιός.

Το να παίξει ρόλους, να μιλήσει
τόσο συγκεκριμένα ένα τέτοιος
ηθοποιός-ψυχοθεραπευτής
  με τη στήριξη πίσω του
μιας ψυχοκαλλιτεχνικής ομάδας,
σε ένα σκοτεινιασμένο συνάνθρωπο
ίσως προσομοιάζει αυτή η θεραπεία
στου μέλλοντος τα φάρμακα,
όπου κάθε φάρμακο ξεχωριστό
στον ασθενή θα φτιάχνεται.

Μπορεί αυτόν τον ρόλο
να τον παίξει και ένας φίλος,
μπορεί και να συνεργαστεί
ο φίλος του ασθενούς με ηθοποιό,
για ακόμα καλύτερο και εύκολο αποτέλεσμα.
Το καλό δεν αποκλείει το καλύτερο.

Με το καλό λοιπόν
άνεργοι, ή φιλέρευνοι
 ηθοποιοί και ψυχολόγοι,
καλλιτεχνικές και ψυχικές ομάδες,
να στηθεί κάτι για αρχή,
και σε ένα συνέδριο
του ελληνο-ιαπωνικού επιμελητηρίου,
δίπλα στα γκατζετάκια, τα αυτοκίνητα,
την τεχνολογία, να ανταλλάσσονται
και ανθρωπολογικές εμπειρίες 
με Ιάπωνες συναδέλφους.
______

Απόρριψη ή μίμηση
κάθε πραγμάτου ξένου,
δεν ωφελεί, πάρε αφορμή,
προσάρμοσ' το, Γραικέ μου.

Ρυθμοί ζωής μυρμήγκιασαν στη γη της απονίας,
μα τα μυρμήγκια νόησαν τρόπο φυγής ανίας.

Χρόνο από ηθοποιούς να παίξουν ένα ρόλο
Ιάπωνες ψωνίζουνε σε κόσμο μασκοφόρο.

Θέατρο είναι η ζωή και πρέπει να αντέξεις,
τους ρόλους σου μάθε καλά, πρώιμα μη μισέψεις.

Ο μοναχός που 'χει λεφτά, Θε μου και πώς θα γιάνει,
δώσε και σε ένα άνεργο κουβέντα να σου κάνει.

Κι ο μοναχός δίχως πολλά, να βρει συνεργασία,
η ανεργία σβήνεται μόνο με φαντασία.

Δίχως καινούρια πράγματα που θα πειραματίζεις,
δεν πρόκειται απ' την κρίση αυτή ποτέ να διαφύγεις.

«Καθαρέλληνος Ανθρωπική Χρωματοδερμία στον Εγκέφαλο»

Σε υπερβατικό εφιάλτη του

πεθαίνει νεοέλλην φυλετιστής

και πάει στον Ελληνιστικό

Παράδεισο του Αλέξανδρου 

του Μακεδόνα.

Εκεί μιλούσε ελληνικά

ένα παγκόσμιο έθνος,

όλες οι φυλές της γης,

γνωστές και άγνωστες.

Λυπημένος

προσπαθούσε να πείσει

τους ελληνόφωνους λευκούς

να φύγουν από εκεί,

να εθνογονήσουν έθνος,

καθαρό και δικό τους.

Δεν μπορούσε όμως

να συνεννοηθεί

και ήρθε μεταφραστής,

γιατί εκεί μιλούσαν αρχαία

ελληνικά, και εκείνος νέα.

Έρχεται ο Αλέξανδρος

και του λέει: «εσύ

ο υπερέλλην,
θέλεις να μικρύνεις
το έθνος μου,
κι από πάνω

δεν μιλάς καν

αρχαία ελληνικά;»

Δεν προλάβαμε,

του απαντά 

ο καθαρέλληνας,

γιατί αγωνιστήκαμε σκληρά

να φαινόμαστε,

και όχι να είμαστε έλληνες.

Ελέγχαμε τις προσμίξεις,

Αλβανοί, Σλάβοι, Ρουμάνοι,

και λοιποί Ευρωπαίοι

ανήκουν στη λευκή ομοεθνία,

και έτσι περνούσαν εύκολα

για Έλληνες.

Όμως με κίτρινους και μαύρους

αυτό είναι αδύνατο.

Σε μια δύσκολη 

του έθνους στιγμή,

πώς θα ζητήσουμε

βοήθεια από Φιλέλληνες
 και Μεγάλες Δυνάμεις;;

θα μας πουν...μα εσύ δεν μοιάζεις 

για Έλληνας, δεν έχει βοήθεια!

γνώμη και υποψία μου.

Με απωθεί ο πολύφυλος

παράδεισός σας, φεύγω από 'δω.


Τραβά για τον Αθηναϊκό Παράδεισο,
στην πόρτα ο Σωκράτης,
δάσκαλε του λέει,
πες με απόγονό σου!
Αποκλείεται, του λέει ο σοφιστής,
εσύ είσαι όμορφος,
εγώ είμαι άσχημος,
πώς μπορεί να είμαστε
στο ίδιο ντιενέι;;

Πάει παραδίπλα στον Χριστιανικό

Παράδεισο. Εκεί δεν υπήρχαν

ούτε φύλα, ούτε φυλές,

και η γλώσσα τους,

εντελώς άγνωστη.

«Τζάμπα βαφτίστηκα,

ομολόγησε, και εδώ

απογοήτευση, άλλα 

περίμενα, και άλλα είδα».

Εξορίζεται και απο κει.

Πιο πέρα, ο Παράδεισος

της Επιστημονικής Φαντασίας.

Εκεί όντα άλλαζαν χρώματα,

εμφάνιση, φύλα και φυλές

κατά βούληση

με εφαρμογή στο κινητό.

«Δυστοπία, ψεύτικοι άνθρωποι,

δίχως ταυτότητα,

ζουν μόνο για το φαίνεσθαι,

την εικόνα τους

όχι για το είναι, την ψυχή τους,

μονολόγησε».

Πάει και στον Χιτλερικό Παράδεισο,

εκεί άσπροι όλοι, γοτθικά εμίλαγαν.

Πέφτει, εκλιπαρεί,

«δεχτείτε με, σύμμαχοι, καλύτερα να χάσω

τη γλώσσα μου, παρά τη ράτσα μου
και τον φαινότυπό μου».

Μα τον απέρριψαν,

γιατί δεν ήταν τόσο ξανθός
και ολάσπρος,

όπως αυτοί.

Μόνος

περπατώντας,

σκεφτόταν τι πήγε λάθος...

...όταν ήταν μικρός

λογάριαζε μαυρομάτηδες μελαχρινούς

και άσπρους γαλανοπρασινόματους,

ράτσες ξεχωριστές,

και απορούσε

πώς αυτοί οι διαφορετικοί φαινότυποι

την ίδια λαλιά μιλούσαν.
Λάθος η γλώσσα
να μιλιέται τυχάρπαστα
δίχως βιολογικό προκαθορισμό
και θεία καταγωγή.

Από λάθη των προγόνων

εκεί στην εφηβεία

πέρασε κρίση ταυτότητας.
Απ' την πολλή τη σκέψη του
είδε ιθαγένεια να παίρνουν,
ταυτότητα και θέση του
με λάθος χρώμα άνθρωποι.
Από λάθος ανθρώπους είδε
να φεύγει απ' την ξέρα
της Ελλάδας το πλοίο.

Σφίγγει το μαξιλάρι
και φωνάζει:

«από το να ζήσω

ένα μέλλον 

δίχως ράτσα σαφή, 
σιγουριά σφιχτή, 
άγκυρα ιδεών
στον βυθό του Ολύμπου,

προτιμώ να πεθάνω 

καθαρός ήρωας στον ύπνο μου».

Στο δικαστήριο θα πω:

«έπασχα από χρωματοδερμία

στον εγκέφαλο.

Συγχωρήστε με».

ΥΓ

Νίκος Οντουμπιτάν, Generation 2.0..............θυμάμαι και μια κακή δασκάλα. Μας ρώτησε μια μέρα τι θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Όταν ήρθε η σειρά μου είπα ότι θέλω να γίνω δικηγόρος. Τα παιδιά συνήθως θέλουν να μοιάσουν στον μπαμπά τους. Γέλασε κυνικά και σχολίασε «σιγά μη γίνεις και δικηγόρος». Έχουν περάσει είκοσι χρόνια και το θυμάμαι σαν να 'ταν χτες.

https://ftaneipia14.wordpress.com/2010/01/22/«ποια-είναι-η-χώρα-μου»/