Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019

Κοδροκτόνοι


Κόδρος ο Κοδροκτόνος,
τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας, 
 με δώρικο χέρι
για τον λαό του αυτοκτόνησε.
Αντιμέτωπος με 
Δωριείς εισβολείς του Αλήτη,
δελφικό χρησμό έμαθε
πως αν ζούσε αυτός,
η πατρίδα θα πέθαινε,
άλωση της Αθήνας
θα έβλεπε.
Λαθραία, λοιπόν, 
ντυμένος ζητιάνος
τον θάνατό του προκάλεσε
και θεοσεβείς αλήτες απομάκρυνε.
Νά, γιατί η Αττική δεν έγινε Δωρίδα,
κι έμεινε στους Δωριείς 
για Πελοπόννησο πέρασμα
τα δωρικά πλέον Μέγαρα.


Τώρα, που σε μαντείες
οι εχθροί μας δεν πιστεύουν,
δεν ωφελεί οι ταγοί μας
να γίνουν κοδροκτόνοι.
Αρκεί κομματικά να αυτοκτονούνε,
και στους καλύτερους να δίνουνε
θέσεις που συγκρατούνε.



Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2019

«Αντι-και-μνημονιακός Νεοσέλληνας, 2010-2018»



Νευρωτική αρμονία στον μικρόκοσμο της Αθήνας.
Κουλτούρα νάρκισσου σε πολυεδρικό,
πρωθυπομοναρχίας πολίτευμα.
Κακόηχη συμφωνία, πανδαιμόνιο στην ατμόσφαιρα,
σύμβολα δυσωδίας ― κωμωδία και τραγωδία.

Διδακτικός οργασμός από ξενόφερτες εμπειρίες,
δυσλεξικοί πολιτικοί σε τηλεοπτική παρωδία.
Υστερική απάθεια, μεγαλομανίας διλήμματα,
εκτόνωσης ρητορεία ― δίχως θέση και αντίθεση.


Τελευταίο μου τανγκό ― θρήνος για τη Νέα Αθήνα,
ανίκανη να σβήσει την αρχαία μου πείνα.
Τελευταίο μου τανγκό ― θρήνος για τη Νέα Ελλάδα,
ανίκανη να δώσει στη μαυρίλα λιακάδα.


Ήρωες πατριώτες, τραγικοί από σύστημα,
βραχεία υποκρισία χωρίς ενδότερο διάλογο,
ανέραστοι μονόλογοι, πλαστικά συνδικάτα,
επίκεντρο χρονίας επιδημίας ― όνειρο θαφτό σε ουτοπία.

Κυκλική ενέργεια σε λαβύρινθο έψαχνε
δημοκρατίας αντίδοτο δίχως μίτο, αριθμό και ρυθμό.
Επιδερμική μουσική σε πεντάγραμμη φυλακή,
τοξικός κύκλος νεκρολογεί ― προγόνων επίλογος.
  
Δυστοπική όαση, εφήμερη, χρηστική,
προφητευμένη ― φαινόμενο ορθόδοξο, χρόνιο,
με ρατσισμούς, διχασμούς, εθνικά, λαϊκά ταμπού.
Λυρική μου έξαρση δίχως γόνιμη σύμπραξη,
― σελαγίζει σαλή σελήνη Σελλών το σέλας ― 
αστροφέγγουν οι λέξεις τη μέρα 
θαμπώνοντας σκέψη και λόγου ενέργεια
του οχτάχρονου αντι-και-μνημονιακού Νεοσέλληνα!





Από τη μετάφραση του barbarismo, ως βαρβαρισμό, βαρβαρική μίμηση, και όχι ως βαρβαρότητα (barbaridad) προέκυψε το «Διδακτικός οργασμός από ξενόφερτες εμπειρίες».

ψευδόφιλες  παγίδες
laberinto crítico  =  κρίσιμος (critical), όχι κριτικός
fenómeno crónico = χρόνιο (chronic), όχι χρονικό
https://lyricstranslate.com/mi-último-tango-en-atenas-το-τελευταίο-μου-τανγκό-στην-αθήνα.html

energia, hipérbole / energia hiperbólica
tango llorón, κλαψιάρικο, και μετά η Πασπαλά λέει
tango cabrón, μπάσταρδο, γ@μημένο, 
αλλά το κοψε η λογοκρισία μας

Οι περισσότεροι κολακεύτηκαν το 2012
που ένας Αργεντίνος ονόματι Daniel Armando έφτιαξε 
«ζολώτειο» τραγούδι
με ισπανικές λέξεις ελληνικής καταγωγής,
και λίγοι στάθηκαν στο «ανθελληνικό» νόημα.
...μας τη λέει και θαμπωνόμαστε από τις λέξεις
και τα προγονικά μεγαλεία...

σε λίγα σημεία πετάει για ξεκάρφωμα λέξεις για τις λέξεις

melodia símbolo
oasis aromático, paralelo, fisiológico
es el melódico y fantástico antropo.

Τα περισσότερα αναφέρονται στη μνημονιακή Ελλάδα,
(που σύμβολο και αρένα της ήταν η Αθήνα, 
η επαρχία δειλά ακολουθούσε)
υπό τη σκέπη της παγκόσμιας πολιτικο-οικονομικής 
κρίσης/ τυραννίδας-φάντασμα,
και μάλιστα το κλαφτερό τανγκό ενός ξένου για μας
 ανασύρει τη παλιά τους απογοήτευση,
που δεν μοιάζουμε με την αρχαία Ελλάδα της φαντασίας τους.
που η νεότερη Ελλάδα δεν μπορεί να δώσει 
σύγχρονες απαντήσεις.

(από https://www.castellano.gr/articles/14562
προσωπικά, εαν κάποιος Ισπανόφωνος μου ζητούσε να του περιγράψω πως είναι οι Έλληνες, θα του έβαζα να ακούσει αυτό το κομμάτι.)

Δεν βλέπω να κανε επιτυχία στο εξωτερικό,
μα δεν υπάρχει έξω διδακτικός οργασμός
νέων ελληνικών εμπειριών, πλην των αρχαίων γραπτών;;

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019

Ισπανόηχα ελληνικά;; επένδυσε σωστά!



Εχεις βαρεθεί ανελλήνιστοι αλλοδαποί
να μπερδεύουν τη γλώσσα σου 
με τα σπανιόλικα; Στέλνεις το βίντεο,
μαθαίνουν, ησύχασες!

Βλέπεις αλλαχού άλλους μετανάστες
 να ζορίζονται λόγω προφοράς να περάσουν 
για ντόπιοι;; Πας Ισπανία και χωρίς κόπο 
σε αποδέχονται για ντόπιο!
¿Por qué los griegos hablan tan bien español?

Ψάχνουν ισπανόφωνο να μιλήσει αγγλικά
με ισπανική προφορά, και τυχαίνει να περνάς;;
το 'χεις και αυτό!

Ενθουσιάστηκες 
επαγγελματικά με τα ισπανικά,
αλλά το υπουργείο παιδείας σε έχει αγνοούμενο;;
Πηγαίνεις σε ένα κατειλημμένο σχολείο,
και τους ρωτάς...για πόσα αιτήματα καταληφτήκατε;;
...μόνο ένα;!;...δεν άκουσες, μι κερίδο, για την δύναμη 
της πολυσυλλεκτικότητας στον αγώνα;;
 «Demandas unidas, jamás serán vencidas!»
Κρέμασε κι αυτά τα πανιά:

«Παρόμοια σύμφωνα, παρόμοια προβλήματα!»
«Ανοιχτά φωνήεντα, ανοιχτές καρδιές!»
«Μ' ήχο που ήδη γνωρίζω, το μυαλό μου ανακουφίζω!»
«Θε μου, θέλω θερμό θήτα, σίγμα, συ 'σαι σα σφυρίχτρα!»
«Ψυχοθεραπεία είναι να μιλάς ανάκατα
της γλώσσας σου τα γράμματα!»
«Πόδι στη γλώσσα των δανειστών, 
χέρι στη γλώσσα των εραστών!»
«Του Νότου η Συμμαχία θέλει επικοινωνία!»
«Γλώσσα επίσημη στις ΗΠΑ, θα 'ν' ισπανική, στο είπα!»

σηκώνεις και ένα βίντεο για τις τραυματικές

εμπειρίες μαθητών από ανταγωνίστριες γλώσσες
και ξεπλήρωσες το ακτιβιστικό σου χρέος.



ΥΓ

 εκτός σχολικού και παιδικού κόσμου
τα ισπανικά στην Ελλάδα, απέφυγαν την τραυματοδότηση
που παρέχουν στις παιδικές καρδιές
λοιπές γλώσσες και μαθήματα.


Μια ελεύθερη, ενήλικη επιλογή 
έχει έρωτα, φρέσκο αέρα μέσα της.


κι ένα κολάζ 
από "παλάβρας αμάδας"
λέξεις αγαπημένες


Archipámpanos maniáticos por autoridad 
decorativa y vitrinera,
se carcajean con homilías  heladas,
llenas de paparuchas protocolarias.


 Αρχιξόανα μανιακά για ντεκόρ εξουσία βιτρίνας
χαχανίζουν με παγωμένα κηρύγματα,
γεμάτα εθιμοτυπικές παπαρίτσες.

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2019

Του πιάνου τα περίεργα


Του πιάνου τα περίεργα τύχανε το Σαββάτο:
στη Μακεδονική την ΕΡΤ είχε πρωί για πιάτο
"Βιβλιοδέτη" Αυστριακό, ονόματι Buchbinder
στα μάτια μου εσέρβιρε χαρά ο μιούζικ λήντερ,
στο Γυάλινο Εργοστάσιο που βρίσκεται στη Δρέσδη,
και διάφανη παραγωγή οχήματος εκθέτει,
 στα χέρια πιάνο έπαιζε και καθιστό μαέστρο,
του οργάνου μου ακούγεται σύνοπτο μανιφέστο,
«με τις εφτά οκτάβες του ορχήστρα περιέχει,
και με τα χέρια ελεύθερα μαέστρους αναθρέφει».




Το απόγευμα στο Έντεχνο Ωδείο ο Μιχάλης
ο Διαλυνάς τη διαδρομή του πιάνου μας προβάλλει,
πως απ' τον σιγοδύναμο ήχο, τον πιανοφόρτε 
προσθέτουνε περίεργους ήχους οι νεοδότες,
στις ανοιγμένες του χορδές σφηνώνουν κάθε πράγμα
και πειραγμένοι ήχοι του πλανεύουν τα αυτιά μας,
μη βλέποντας θα έλεγα πως παίζει γκαμελάν,
μα τις χορδές εβίδωσε Τζoν Κέιτζ ο γκαρνταβάν.




Και βλέποντας σε πιάνο να βουτάν σαν να ταν έγχορδο
βρήκα τους Piano Guys που | δϊασκευάσαν έμορφο
What makes you beautiful απ' τους One Direction,
ματζόρε αγαλλίασης και Κυριακής κονέξιον.
Μες στη χαρά ετρίχιασε ένας τους μια χορδή, 
και ήχος ακουγότανε σαν να 'τανε βιολί!

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2019

Δρέπου μύθου πάλι, Κρήτη αγρότρα μου!



Ήσουν θεά της αγροτιάς σε τρίσκαφτο χωράφι, 
στου Ψηλορείτη την ποδιά μας έσπειρες χρυσάφι. 
 Απάνω στο δρεπάνι σου έστηνες τη σκηνή σου, 
κι ερχότανε το σούρουπο κρυφά ο εραστής σου. 
 Ο Ιασίων, ο γιατρός της γης που εδίδαξές τον
τρόπο να γονιμοποιεί βουνά, χαράκια ανθρώπων χέρσων.
Ο Ιασίων, ο σκαφτιάς που 'σκαβε με λαούτο, 
κι εγέννησες για μας, (τσι τράχαλους)
...ένα θεό!...τον Πλούτο.


Και στου λαούτου τον ρυθμό έλεγε παραμύθι
για γέρο που επόθαινε κι άφηνε διαθήκη,
αμπέλι κρυφοθήσαυρο πού 'πρεπε να σκαφτεί
να βρουν οι γιοι φουσκόχερη κι άξια πλερωμή.
Χειμώνα ξελακίζανε, κλαδεύαν τα ανεμπόδια,
Τον Αύγουστο πουλήσανε κι αγόρασαν δυο βόδια,
και κρέμες για τα χέρια τους να φύγουν οι φουσκάλοι,
και χέρσα να φυτέψουνε να θησαυρίσουν πάλι.

Μα ετσά λοής, αν μύθευε η Κρήτη η Δωρία
απούσας της Μινωικής Θαλασσοκρατορίας,
δεν θα 'πρεπε στση κρίσης μας το αειφόρο χάλι,
Δήμητρα κι Ιασίωνας να ερωτευτούνε πάλι;
Να μη ληστεύει η άγνοια τον κόπο του αγρότη,
Θεάς αγάπη με θνητό πλουσόκαρπο να δώσει.

ΥΓ

Δωσὼ ἐμοί γ' ὄνομ' ἐστί: τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ.
νῦν αὖτε Κρήτηθεν ἐπ' εὐρέα νῶτα θαλάσσης
ἤλυθον οὐκ ἐθέλουσα, βίῃ δ' ἀέκουσαν ἀνάγκῃ
ἄνδρες ληιστῆρες ἀπήγαγον.
https://el.wikisource.org/wiki/Ομηρικοί Ύμνοι/II. Εις Δημήτραν
στιχ. 122

Δωσώ το όνομά μου είναι: το δωσε η σεβαστή μητέρα μου.
από την Κρήτη ήρθα τώρα εδώ στην Ελευσίνα,
πάνω στην πλατύραχη θάλασσα μη θέλοντας, 
αφού με βία πειρατές με κλέψανε.
https://chorus.org.gr/omirikos-ymnos-pros-tin-thea-dimitra/





για τα περαιτέρω στην
Κρητική Μυθολογία, Νίκου Ψιλάκη
-Δήμητρα η Κρήσσα και ο Κρης εραστής της Ιασίων
σελ. 101

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019

«Καλώς ήρθατε στο Δαιδάλειο!»





Ένας Ιδαίος Δάκτυλος ονόματι Ηρακλής
βάφτισε το Ηράκλειο, μα αν ψάξεις δεν θα βρεις
μία οδό, έν' άγαλμα για κείνο το στοιχειό
του Ψηλορείτη που στησε και Ολυμπιακούς
αγώνες στην  Ηλεία μαζί με τα αδέρφια του,
πέντε τον αριθμό, όσα και δάκτυλα χεριού.
Στο Ηράκλειο τούτο πόλισμα, λιμάνι της Κνωσού,
Κάστρο με τάφρο, Χάνδακα, έκτισ' ο πειρατής
Απόχαψις, Αμπού Χαφέζ απ' την Αλ Ανταλούς
εξόριστος που έστησε της Κρήτης Εμιράτο
και ξαναπήρε ο Φωκάς με νικηφόρο στράτο.
Χαντάκι βρήκε, Ζάχαρη το είπ' η Βενετία,
και πρόσθεσε το Κάντια στη χανδακοϊστορία.

Μα από όλα τα ονόματα που έχει το Ηράκλειο
πλιά αληθινό μου φαίνεται πως θα 'ταν το Δαιδάλειο.
Και οι τουρίστες με χαρά θα κόβουν το εισιτήριο
σαν τον Θησέα νιώθοντας σε ζωντανό Λαβύρινθο.
Δαίδαλε πολυμάστορα, εξόριστε στην Κρήτη,
έλα με της ανάπλασης κοινοτικό διαβήτη.
Daedalian στα δυτικά θα πει και πλουμιστό,
περίτεχνο και σκαλιστό, όπως σ' αρχαίο γραφτό.
Ἐν δαιδαλέᾳ λάρνακι εκλείσαν τη Δανάη,
σε ένα σεντούκι σκαλιστό στης θάλασσας τα χάη.
Το δαιδαλώδες, αν στραφεί και πάλι σε περίτεχνο,
έχουμ' ελπίδα οι Καστρινοί στ' όμορφο Κνωσολίμανο.

Αν πάλι απ' το Δαιδάλειο θίγεται το Ηράκλειο,
ας πάρει το Πολτιστικό το όνομα από αύριο.
Και όσους το κατηγορούν πως είναι Μεγαθήριο,
Δαιδάλειο θα τος ελές, Πολιτισμού Χυτήριο.
Πολύχρονο εργοτάξιο στα εγκαίνια μην ξεχάσεις,
εργάτες που σε χτίζανε θέση να τους κεράσεις,
να πούνε το τραγούδι τους, εργατοϊστορίες,
για σκαλωσιές και γερανούς, και του μπετόν αντρείες.
Κι αν μεγαθήριο γενείς στην ταπεινή ζωή σου,
να μην ξεχνάς ποιος σε έχτιζε κι έδινε τη ζωή του!




https://dodoulis.blogspot.com/2011/01/daedalian.html