_Διαζύγιο απ' τον κόσμο των μεγάλων_

 

«Στην Ελλάδα μουσείο, στο Αφγανιστάν ζωντανός»

Εκεί στα όρη του Αφγάν,

στη χώρα των ανδρείων,

που διώχνει τους κατακτητές

με πάθη εμφυλίων.

Γυναίκες μόνες περπατούν,

 μόνες γυναίκες πέφτουν,

μέρα σκοτάδι κουβαλούν

σιωπή θανάτου αντέχουν.

Ξάφνου ακούγονται φωνές

μες σε σκυμμένο δρόμο,

κι ο μισογύνης απορεί

στον γυναικείο λόγο.

Κι αν τις χτυπάνε, μην ξεχνάς,

κι αν τις σκοτώνουν, κρίνε,

ο κόσμος της παράδοσης

αθάνατος δεν είναι!

https://twitter.com/ghawghataban

Φωνή της νοσταλγίας η ζωή συνεχίζεται.

 

Χαουγώ Ταμπάν: «Σε φιλώ μπροστά στους Ταλιμπάν!»

 «Δεν φοβάσαι την αγάπη, την ελπίδα, το αύριο.

Δεν φοβάσαι ακόμα κι αν σε φιλήσω

μπροστά στους Ταλιμπάν.

Δεν τρέμεις ακόμη κι αν σε φιλήσω

στη γωνιά του ναού,

στη μυρωδιά του τζίτζιφου.

Σε φιλώ στη θλίψη,

με φιλάς στις εκρήξεις αυτοκτονίας.

Είσαι πιστός, τα φιλιά σου

είναι οι προσευχές σου.

Είσαι αλλιώτικος, τα φιλιά σου

είναι η εξέγερσή σου!»

https://lyricstranslate.com/en/nami-tarsi-nametarsi.html

Το τραγούδι λέγεται «Nametarsí, Δεν φοβάσαι»,

κυκλοφόρησε 14 Φεβρουαρίου 2019

https://www.albawaba.com/loop/afghan-youth-singing-‘i-kiss-you-amidst-taliban’-viral-act-defiance-1275332

στίχοι στα περσικά του Αφγανού Ramin Mazhar,

(Στο Αφγανιστάν είναι επίσημες δύο ιρανικές γλώσσες,

τα νταρί και τα παστού)

μελοποιεί και τραγουδά η Αφγανή Ghawgha Taban.

https://twitter.com/ghawghataban

https://www.facebook.com/ghawghataban

https://www.instagram.com/ghawgha.taban/?hl=en

(Το όνομα της σημαίνει καβγάς,

λέξη περσική που πήραμε μέσω τουρκικών

https://en.wiktionary.org/wiki/καβγάς)

( εδώ λέγεται ότι πέρασε από Κω και το Τμήμα Αλλοδαπών

στην Πέτρου Ράλλη

https://www.facebook.com/spiti.gynaikon/posts/2741524002824350 )

άλλο τραγούδι της με τον ίδιο στιχουργό 

είναι ο Χορός Ελευθερίας (Raqs-e Azadi)

 με το τελευταίο της, 13 Αυγούστου,

αποχαιρετά με τη φωνή της εικόνες προσφύγων από την Καμπούλ

  «Ο χρόνος περνά, την καρδιά μου σπαράζει.

Τώρα, το τραγούδι μου δεν χρειάζεται όργανο.

Είναι η φωνή του λαού που συνθέτει τους ύμνους:

οι νύχτες ζεστές και όμορφες,

μα το κενό αγάπης του χρόνου πληγώνει»

Ντρέπομαι για την ψύχρα μου και τον κλιματισμό μου

Λιοπυρισμένη εργατιά 

με πυρκαγιές παλεύει,   

βαριανασαίνοντας καπνιά, 

μονάχη κινδυνεύει.

Θερίζει o καψόκαιρος, μά 'χω δροσιά 

στον θερμοκλίβανό μου.

Ντρέπομαι για την ψύχρα μου 

και τον κλιματισμό μου. 

_________________________

 Στην αργατιά, στη χωρατιά το χιόνι, η γρίπη, η πείνα, οι λύκοι,

ποτάμια, πέλαγα, στεριές, ξολοθρεμός και φρίκη.

Χειμώνας άγριος. Κι η φωτιά, καλοκαιριά στην κάμαρά μου.

Ντρέπομαι για τη ζέστα μου και για την ανθρωπιά μου.

Κωστή Παλαμά, από τον Κύκλο των Τετράστιχων 1929

εικόνες

https://www.flickr.com/photos/telemax/3295978906

https://www.reuters.com/world/europe/wildfire-burns-near-athens-industrial-zone-trains-disrupted-2021-08-03/

Σε έφηβο πάσχοντα ιαπωνικούς καημούς

♫ Σαν τον έφηβο που η φύση τον χτυπά,

 θα ξυπνήσεις, τον κόσμο θα γνωρίσεις.

Των ονείρων φυσά η δροσιά,

και πόρτες χτυπούν στη δική σου καρδιά.

Τα πρόσμενες χρόνια από μακριά,

ενώ ζούσες μόνη στα σκοτεινά.

Μια μορφή που λάμπει αρχικά,

σ' αγγίζει και πάλι γυρνά μακριά.

Και αναζητάς τον τρόπο να βρεις

πίστη και φως στη ζωή.

Κάποτε ο νους σου θα καταλάβει

στην πλάτη πως έχεις φτερά.

Ζήτα ανθρώπους στο κάθε σου βλέμμα

πλάθοντας δρόμους ξανά.

Σαν τον έφηβο που η ζωή τον κυνηγά,

θα γνωρίσεις τον κόσμο έτσι ξαφνικά.

Αν αφήσεις το παρελθόν που σε κρατά,

θα βρεθείς στο αύριο αγκαλιά.

Κι όταν φτάσεις από τη γη στον ουρανό,

μνήμη να 'χεις, τα νιάτα μην ξεχάσεις!

ΥΓ

https://el.wikipedia.org/wiki/Neon_Genesis_Evangelion

Giannis the immigrant athlosopher! - Γιάννης ο μετανάστης αθλόσοφος!

Χαίρε Γιάννη τριλάβαρε, τριών πατρίδων κλέος,

νεόσοφε πρωταθλητή, ευ πράττεις στιγμιαίως.

Τον νου σου δεν φουσκώνει παρελθόντος κολακεία,

ζεις τη στιγμή, ομαδικά, με πείσμα, συμμετρία.

Νεόπλουτο και ταπεινό δεν έχουν συναντήσει,

κι όλοι ρωτούνε το παιδί πού 'χει φιλοσοφήσει.

Οι πλείστοι όσοι γεύονται πλειότερες πατρίδες,

από μεταναστόπουλα νογάνε σαν ατσίδες.

Δεν είναι μονοπρόσωποι και μοναχοφαγάδες,

πλάθονται συνθετότεροι, ζώντας ζωές δεκάδες!

ΥΓ

«Giannis Antetokounmpo: the Greek… philosopher?»

https://www.gq.com.au/fitness/sport/giannis-antetokounmpo-the-greek-philosopher/news-story/34768f707e33071ab5dd59283619cdd2

Δημήτρης Κοργιαλάς (17 Ιουλίου):

https://www.facebook.com/profile.php?id=100004789094942

«Μου αρέσει ο Αντετοκούνμπο στις δηλώσεις του, διότι είναι πάντα άμεσος και δεν μοιάζει με τους άλλους αθλητές, να λέει δηλαδή τα τετριμμένα. 

Ξέρεις ότι θα πει κάτι καινούργιο, κάτι ενδιαφέρον.

"Από την εμπειρία μου", απάντησε ο Γιάννης, "όταν σκέφτεσαι ότι 'έκανα αυτό, κατάφερα το άλλο, έβαλα 30 πόντους', συνήθως την επόμενη φορά παίζεις χάλια, είσαι απαίσιος. Έχω, λοιπόν, την εξής νοοτροπία: όταν εστιάζεσαι στο παρελθόν, αυτό είναι ο εγωισμός, λες 'κοίτα τι έκανα'. 

Από την άλλη, όταν εστιάζεσαι στο μέλλον, σε κυριεύει η έπαρση. 

Λες: 'Στο επόμενο παιχνίδι, θα κάνω αυτό κι αυτό, το ένα και το άλλο, θα κυριαρχήσω'. Εγώ προσπαθώ να εστιαστώ στο παρόν. Αυτό είναι σεμνότητα. 

Θεωρώ ότι είχα ανθρώπους στη ζωή μου που με βοήθησαν σε αυτό. 

Αλλά είναι μια δεξιότητα, την οποία προσπαθώ να τελειοποιήσω. 

Προς το παρόν λειτουργεί, οπότε δεν θα σταματήσω να το κάνω".

Αμέσως αναγνώρισα ότι η προσέγγιση αυτή είναι φιλοσοφική και μου έκανε τρομερή εντύπωση, διότι δεν το περίμενα. Ο Αντετοκούνμπο έθεσε τις τρεις διαστάσεις του χρόνου (Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον) και τις συνέδεσε με τρεις νοοτροπίες ή στάσεις. Το Παρελθόν με τον εγωισμό, το Μέλλον με την έπαρση και το Παρόν με την σεμνότητα. Οπότε, για να παραμείνει σεμνός θα πρέπει 

να επικεντρώνεται στο Παρόν.

Πολλοί αθλητές λένε κατά καιρούς ότι δίνουν βάση στο παρόν και στη στιγμή, κανένας όμως δεν το δικαιολόγησε ποτέ κατ' αυτόν τον τρόπο.

Το "κλειδί" για τη σεμνότητα είναι να εστιάζεσαι στο παρόν, λέει ο Γιάννης, σβήνεις τις άλλες δύο διαστάσεις του χρόνου. Επιλέγει να σκέφτεται έτσι και καλλιεργεί αυτή την επιλογή σα να είναι δεξιότητα.

Παρακολουθώ τους τελικούς στο NBA και είχα την άποψη ότι στο τέλος, έστω και δύσκολα, θα επικρατήσουν οι Suns. Μετά το χθεσινό έχω αλλάξει. Αν προσεγγίζεις τον αθλητισμό όπως ο Αντετοκούνμπο,  σου αξίζει (τουλάχιστον) 

το φετινό πρωτάθλημα.

Οι ξένοι δημοσιογράφοι το "έπιασαν" αμέσως ότι η προσέγγιση του Γιάννη είχε φιλοσοφικό χαρακτήρα. Π.χ. το France24 γράφει: "Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μίλησε περισσότερο σαν έλληνας φιλόσοφος παρά σαν αστέρας του NBA και η σοφία του για τη στιγμή και το παρόν ίσως οδηγήσει τους Bucks στο πρωτάθλημα". https://www.france24.com/en/live-news/20210717-greek-philosophy-giannis-stays-humble-in-nba-finals 

Και πολλοί οπαδοί το αντιλήφθηκαν. Σχολίασαν ότι η δήλωση του Αντετοκούνμπο τους αλλάζει τη ζωή και τον τρόπο που σκέφτονται. Δυστυχώς, οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν πήραν μυρωδιά. Πετσόκοψαν τη δήλωση και έγραψαν μόνο ένα μέρος της, καθιστώντας τη τετριμμένη, άχρηστη. Ευτυχώς που έφυγε από αυτόν τον τόπο το παιδί και σώθηκε. Αλίμονο στους υπόλοιπους.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1962394800596804&id=100004789094942

Υπάρχει μέρος στον ουρανό και για μένα (1972, Αγγελική Ιονάτου)

 

J’ai bercé des enfants incurables avec des fables sur les étoiles

Νανούρισα παιδιά αγιάτρευτα με μύθους για τα αστέρια

J’ai imaginé de belles histoires pour déguiser le présent,

Φαντάστηκα ιστορίες όμορφες να μασκαρέψω το παρόν

Y a-t-il de la place au ciel pour les poètes?

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για τους ποιητές; 

Y a–t-il de la place au ciel pour moi? 

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για μένα;

J’ai traversé les limites de visages, et les  anneaux de vos regards

Πέρασα τα όρια των προσώπων και τους κρίκους των βλεμμάτων σας

J’ai vu le monde derrière mes larmes, il était si beau que depuis j’y crois

Είδα τον κόσμο πίσω από τα δάκρυά μου, ήταν τόσο όμορφος

που από τότε τον πίστεψα

Y a-t-il de la place au ciel pour les poètes?

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για τους ποιητές; 

Y a–t-il de la place au ciel pour moi? 

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για μένα;

J’ai chanté la lumière de tes yeux sans les avoir jamais connus

Τραγούδησα το φως των ματιών σου δίχως πότε να τα 'χω γνωρίσει

Je t’ai cherché dans le cœur de l’exil, je t’ai trouvé dans le rire de l’ami

Έψαξα μέσα στην καρδιά της ύπαρξης, σε βρήκα μες στο γέλιο ενός φίλου

Y a-t-il de la place au ciel pour les poètes?

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για τους ποιητές; 

Y a–t-il de la place au ciel pour moi? 

Υπάρχει μέρος στον ουρανό για μένα;

Maintenant que sur un bois de vil prix on a cloué tes mains

Τώρα που πάνω σε ξύλο φτηνό καρφώσαμε τα χέρια σου

Maintenant  qu’avec la lame du crime on a cloué mon cœur

Τώρα που με τη λεπίδα του εγκλήματος καρφώσαμε την καρδιά μου

Je sais qu’il y a de la place  au ciel pour les poètes

λέω πως υπάρχει μέρος στον ουρανό για τους ποιητές

Qu’il y a de la place au ciel pour moi…!

πως υπάρχει μέρος στον ουρανό για μένα!

~~~~~

Ο πρώτος λοιπόν δίσκος της Ionatos έχει τίτλο "Resurrection" (Ανάσταση) και κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1972 αποσπώντας μάλιστα και το περίφημο "Grand Prix Du Disque" της Γαλλικής Ακαδημίας εκείνης της χρονιάς στα 18 μόλις χρόνια της εκκολαπτόμενης δημιουργού.

https://diskovolos58.blogspot.com/2020/06/angelique-ionatos-resurrection-1972.html

Στην οικογένειά μου η ποίηση είχε μεγάλη σημασία, η μητέρα μου μου διάβαζε ποίηση όταν ήμουν μικρή. Αισθάνθηκα πόνο όταν 14 χρονών άφησα τη χώρα μου. Δεν επέλεξα να φύγω, ακολούθησα την οικογένεια. Εκείνη την περίοδο ήταν δικτατορία στην Ελλάδα, αισθανόμουν ότι μου έχουν κλέψει την πατρίδα μου. Όταν βρέθηκα στο εξωτερικό ήμουν στην εφηβεία και άρα πολύ εύθραυστη. Μαθαίναμε για τα βασανιστήρια που γινόντουσαν στην Ελλάδα, πηγαίναμε μπουλούκια να δούμε τον Θεοδωράκη όταν ερχόταν για συναυλίες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε μια από τις πρώτες συναυλίες του αφού έφυγε από την Ελλάδα, το κλάμα που είχε ρίξει ο κόσμος βλέποντάς τον. Τότε είπα στον εαυτό μου, αν η μουσική έχει τέτοια δύναμη θα ήθελα να γίνω μουσικός! 

https://www.elculture.gr/blog/article/angelique-ionatos/

Στο Βέλγιο όταν πήγα στο Λύκειο, επί ένα χρόνο ήμουν ακροαματική μαθήτρια, γιατί μάθαινα ακόμη τα γαλλικά και ήταν μεγάλος ο πόνος, γιατί εκεί η κοινωνία είναι πολύ λογοκεντρική. Ήμουν, όμως, το αγαπημένο «ζωάκι» της τάξης, εκεί στο βάθος με τα λεξικά για παρέα. Στα μαθήματα της γλώσσας γνώρισα μία καταπληκτική καθηγήτρια των Γαλλικών. Ήταν αυτή που με έσπρωξε στο τραγούδι, γιατί από μικρή τραγουδούσα όσα με πόναγαν. 

https://www.musicpaper.gr/interviews/item/3910-aggeliki-ionatos-glossa-mou-edosan-tin-elliniki

https://en.wikipedia.org/wiki/Angélique_Ionatos

(1954 - 2021)

Ανασκευή από μισογυνικά σε φιλογυνικά Νέα της Αλεξάνδρας!

με στίχους Δημήτρη Αθανασόπουλου,

ερμηνεία Σεμέλης  Παπαβασιλείου,

και σκηνοθεσία Βάσιας Ντούλια,

αφήνοντας πίσω

τον μισογυνισμό της παράδοσης

....που ήθελε να την εκδικηθεί,

κι ήθελε να την κάψει...

___________________

Καημένη μου Μαρίκα μου,

για κάτσε να τα πούμε,

για το κορμί που κλαίουμε

και το μοιρολογούμε,

ένα κορμί που φύλαγε

μιαν αντρική ιδέα

και μια μικρή το έσπασε

και το 'θαψε στη γαία.

~~

Για άκουσε τα νέα της Αλεξάνδρας,

που ζούσε κάθε μέρα τι θα πει άντρας.

~~

Τα δυο τους παγιδεύτηκαν σε γάμο μιλημένο,

στον κόσμο αξιέπαινο, μα μέσα πληγωμένο,

είναι πληγές που κρύβονται και σιωπηλά πονούνε,

και σαν κραυγή προσμένουνε μια μέρα για να βγούνε.

~~

Αυτά λοιπόν τα νέα της Αλεξάνδρας,

που έσερνε στις πλάτες τη λέξη άντρας

~~

Εχτές κατά το σούρουπο στο σπίτι μεθυσμένος,

την είδε σαν καθρέφτη του και χτύπαγε με μένος,

κι αυτή καθώς εράγιζε και πήγαινε να σπάσει,

ένα κομμάτι μυτερό, δικό του, τονε σφάζει

~~

Αυτά είναι τα νέα της Αλεξάνδρας,

που ζούσε στο πετσί της τη λέξη άντρας

......

Και εμείς, όπου τον κλαίουμε σαν μάνα κι αδερφή του,

να αναπαυτεί, ελπίζουμε, στο χώμα η ψύχη του,

μα πιο πολύ ελπίζουμε των γυναικών τα πάθη,

στα χέρια που τα τρέφουνε να γίνουνε αγκάθι.

~~

Αυτά, λοιπόν, τα νέα της Αλεξάνδρας,

που θα 'πρεπε να ξέρει ο κάθε άντρας

_________________________

 

«Σκοπός της ανασκευής
είναι να δώσει φωνή στις γυναίκες που υπήρξαν απούσες από την εξιστόρηση της ζωής τους γενικότερα  και μέσα στα ρεμπέτικα τραγούδια ειδικότερα. 

Αφορµή µια ανάρτηση από την Αργυρώ Μουστάκα Βρεττού,
όπου µίλησε για την ιστορία της πραγµατικής Αλεξάνδρας που αναφέρεται στο τραγούδι. Μια 18χρονη κοπέλα που µετακόµισε από τη Μάνη στην Αθήνα για να µάθει ραπτική και δολοφονήθηκε από τον θείο της όταν αντιστάθηκε στην απόπειρα βιασµού της από τον ίδιο. Η ιστορία της Αλεξάνδρας, στην εποχή που επιτέλους αρθρώσαµε τη λέξη γυναικοκτονίες, χαρακτηρίζεται από την παρουσία της εξόφθαλµης βίας που σκοτώνει αλλά και της βίας που κρύβεται σε αυτά που θεωρούµε δεδοµένα και σε όσα καλούµε παράδοση και ταυτότητα. Η Αλεξάνδρα ζει στο τώρα, στις καθηµερινές εµπειρίες όλων των γυναικών και θηλυκοτήτων: στο σπίτι, στο δρόµο, µέσα µας. Έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για το reclaim του τραγουδιού, όπου η Μαρίκα αντικαθιστά το Βαγγέλη. 

Μια ωδή στον σύγχρονο τεκέ µας»

Τέλος, δίνει φτερά σε όλες τις ανασκευαστικές προσπάθειες

 το σχόλιο της Άννας Παπαγιαννάκη-Διβανή:

https://www.facebook.com/anna.papagiannakidivani/posts/10221844519836954

Μια κοινωνία ανθρώπων

που αποφασίζει να ξαναγράψει 

τους μύθους της

και να τους τραγουδήσει από την αρχή

~ με θάρρος, ανοιχτά μάτια και φωνή,

απαλλαγμένη από το βάρος των προγόνων,

είναι ένα σύνολο ελεύθερων

ανθρώπων.

Παῖ Ζηνός Ἐλευθερίου, ὄφεσι φρονίμοις σπεῦσον!

 

Χάσμα γενεών

 

Βράχος στη θάλασσα σταυρούς

σε μνήματα σκαρώνει,

και πλοίο περιηγητών

απόβαση φορτώνει.

__________________________

Sarantos Nikos:

Αριστερά ο φακός αποτυπώνει στιγμιότυπο απο βίντεο στον Κούλε με τάφους Γερμανών αλεξιπτωτιστών στην Μάχη της Κρήτης την ίδια στιγμή που δεξιά περνάει το κρουαζιερόπλοιο με Γερμανούς τουρίστες που απολαμβάνουν τις διακοπές τους στην Κρήτη 80 χρόνια μετά. 

Το τότε και το τώρα σε μία φωτογραφία.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=3194800184087556&id=100006728175591

Ψυχές πολέμου αρνήτριες (War Refuseniks)

Χαλέλ Ράμπιν 2020

 

Εράν Αβίβ  2021

Ούντι Σεγκάλ 2014

περισσότερες εμφανίσεις το 2009

Γουρπάν να ίνει, ατέ δεσκάλτσα πολλά μαθίζει με!

 

ΥΓ

Έναν τέκ’ και μαναχόν τραντάφυλλον θα λέγαμε, εμείς οι Πόντιοι, το μοναδικό και το πολύτιμο. Έναν τέκ’ και μαναχόν! Ένα τέτοιο έργο είναι και ο μικρός πρίγκιπας, που αποδόθηκε στην ποντιακή ως «Ο Μικρόν ο Πρίγκιπας» μετά από προτροπή του καθηγητή Δρ. Thede Kahl στην Ιένα της Γερμανίας και στην Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών με έδρα τη Βιέννη και έμαθα για τη δραστηριότητά του σε σχέση με τις βαλκανικές διαλέκτους. Διαπίστωσε η Ανατολή Καρυπίδου με συγκίνηση, ότι εκτός από πολύ καλά ελληνικά καλατζεύ’ και ποντιακά.

http://efxinospontos.gr/eidiseis/6942-anny-anatoli-karipidou-i-pontiaki-dialektos-einai-i-glossa-ton-synaisthimaton-mas

«Σε είκοσι χρόνια η Νάκμπα θα διδάσκεται στο ισραηλινό σχολείο»

υποστηρίζει η Ραχήλ Μπεϊταρί,

https://www.facebook.com/rachel.beitarie

διευθύντρια της ΜΚΟ Ζοχρότ (Αναμνήσεις)

οργάνωση στο Τελ Αβίβ, που προωθεί

την προσφυγική μνήμη από τον Αραβο-Ισραηλινό πόλεμο

του 1948, που προκάλεσε 700 χιλιάδες

πρόσφυγες και την καταστροφή περίπου 500 χωριών

https://en.wikipedia.org/wiki/1948_Palestinian_exodus

https://en.wikipedia.org/wiki/Nakba_Day

(15 Μαΐου)

Προφανώς θα έχει τροποποιηθεί

και η ομόχρονη Ημέρα της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ

https://en.wikipedia.org/wiki/Independence_Day_(Israel)

για να γίνει πιο συμπεριληπτική,

ενώ και οι Άραβες θα διδάσκονται

την αντίστοιχη Έξοδο των Εβραίων

από τις μουσουλμανικές χώρες,

https://en.wikipedia.org/wiki/Jewish_exodus_from_Arab_and_Muslim_countries

μεταξύ 1948 και 1980,

που περιείχε, όμως, λιγότερη βία.

Είναι ζήτημα παιδείας.

Στην Ορφανή Γη Ορφικοί Μεταλλάδες δυστυχούν εν αγνοία τους...

 Ξυπνήστε, γνωριστείτε!

Στ' αμάξι μαζί μπείτε!

...με σεβασμό στην παράδοση

ένας μικτός γάμος παραπάνω

είναι εφικτός!💕

Αφγανή ζωγράφος για γιορτή της μητέρας και αντισχολική επίθεση

https://en.wikipedia.org/wiki/2021_Kabul_school_bombing

https://en.wikipedia.org/wiki/Shamsia_Hassani

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=311325367042576&id=100044953452294

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=310015220506924&id=100044953452294

 

Φιλεργατικά και αντεργατικά κράτη

από χρήστη της Eupedia
https://www.eupedia.com/forum/threads/40361-ITUC-s-Global-Workers-Rights-Index-reveal-terrible-scores-for-USA-and-Greece?p=612755

βασισμένο σε παγκόσμιο χάρτη

https://www.ituc-csi.org/IMG/pdf/ituc_globalrightsindex_2020_en.pdf

 της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας (ITUC)

που εδρεύει στο Βέλγιο

  ( επισκόπηση για την Ελλάδα
https://survey.ituc-csi.org/Greece.html?lang=en#tabs-1 )

και του λέει ένας Αλβανός: αποκλείεται

να είναι χειρότερη από την Αλβανία η Ελλάδα

https://www.eupedia.com/forum/threads/40361-ITUC-s-Global-Workers-Rights-Index-reveal-terrible-scores-for-USA-and-Greece?p=612685&viewfull=1#post612685

Χιμαριώτες, όμως, έχουν αναδημοσιεύσει τον χάρτη του 2014,

με τίτλο «Καλύτερα να δουλεύεις στην Αλβανία παρά στην Ελλάδα»

https://www.himara.gr/epikairotita/3173-kalytera-na-douleveis-stin-alvania-para-stin-ellada

Από το 2014 ξεκίνησε το ITUC να δημοσιεύει παγκόσμιους χάρτες

που αφορούν τα εργατικά δικαιώματα, και είμαστε από τότε

σταθερά στο κόκκινο.

εδώ με ένα βίντεο του 2014 

ITUC Global Rights Index: The world's worst countries for workers

φαντάσου να ρωτήσουν έλληνα πολιτικό για τον δυσφημιστικό χάρτη...

τι άραγε θα μπορούσε να πει;;

 «....μα δεν με ενημέρωσαν οι δημοσιογράφοι!»

στο τέλος οι δημοσιογράφοι πάντα την πληρώνουνε

Άϊ-Σήφης με σφυρογώνιαστρο,

ο ξυλουργός, προστάτης των εργατών

από τον κομμουνισμό,

καθώς η γιορτή του καθιερώθηκε 1η Μάη 1955

από τον Πάπα Πίο με προφανή στόχο. 

...περασμένα-ξεχασμένα,

τώρα πλέον καθολικοί και κομμουνιστές

διάγουν μέρες προσέγγισης,

υπό τις ευλογίες του πάπα Φραγκίσκου.

Χρόνια πολλά και στους έλληνες καθολικούς,

γιατί αν γιορτάζουν το Πάσχα μαζί με τους ορθοδόξους,

και τυχόν κινητή Πρωτομαγιά θα γιορτάζουνε.

Δείγματα χριστιανικού εργατισμού

από την καθολική αρχιεπισκοπή του Αιγαίου

μπορείτε να διαβάσετε εδώ

https://kantam.gr/agiou-iosif-prostati-ton-ergaton-protomagia/

https://rb.gy/7tfq9q

Η γιορτή του Άϊ-Σήφη

θα ήταν, όμως, γνωστότερη, 

αν στην πορεία της Πρωτομαγιάς

είχε δικό του μπλοκ.

Κλείνουμε με καθολικό φιλιππινέζικο πολιτισμό,

όπου σε τηλεμαραθώνιο για την Πρωτομαγιά

συνυπάρχει ροκ συγκρότημα 

της ακτιβίστριας Nadja De Vera

https://youtu.be/Vr53t3MXlRE?t=1631

με ιερέα και αφίσα πίσω του

τον Χριστό σφυροκράτη.

https://youtu.be/Vr53t3MXlRE?t=2440

εμπνευστείτε ελεύθερα.

Εισαγωγή στην αμνολογία

Το λογικό το πρόβατο σκουντάει τον ποιμένα:

«αυτόματο χαϊδευτή πάρε, καλέ, για μένα,

να χαίρομαι το χάιδεμα, και συ ξάπλα και φύση,

όταν με πάρει η Πασχαλιά, ζωή μου να 'χω ζήσει!»

......

Να 'σαι αρνί χαδιάρικο, ζωή σου να 'χεις ζήσει,

ώρα δεν ξέρεις και στιγμή που ο Χάρος θα σε ψήσει!

.......

 Συγχώρησέ μας Κύριε που το αρνί θα φάμε,

κρέας στο μέλλον τεχνητό με πίστη προσδοκάμε!

Θανάσης Κλεώπας, λυριστής και μελοποιός ηρεμοδύναμου Θούριου

....δυστυχώς στο σχολείο μας μάθαιναν για τους προγόνους μας με ένα στείρο τρόπο, ώστε αντί να μας φέρνουν πιο κοντά, μας έκαναν να απομακρυνόμαστε από τις ρίζες μας, την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμά μας ως Έλληνες...

...Αυτή τη στιγμή ζούμε έντονα εκ νέου διακρίσεις βάσει εθνικοτήτων, θρησκευτικών πεποιθήσεων αλλά και πολιτικών και όσο πάει η Ελευθερία – και βάζω επίτηδες το έψιλον κεφαλαίο – να ψαλιδίζεται.

Κατόπιν τούτου και με όπλο αυτό που διαθέτω – την τέχνη μου – σκέφτηκα να προσφέρω αυτή ακριβώς την εκδοχή του Θούριου, ώστε για όσους την ακούσουν προσεκτικά, να προβληματιστούν και να ερευνήσουν.

Αλλά και για εκείνους που απλά θα νιώσουν χωρίς να σκεφτούν τόσο το δεύτερο μέρος των στίχων, αρκεί να βιώσουν την ανάγκη για Ελευθερία που έχουμε όλοι και είναι διαρκής.

Υπό αυτό το πρίσμα, το όραμα του Ρήγα δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Δεν ενοποιήθηκαν οι άνθρωποι, δεν αγάπησαν ο ένας τον άλλο και ειδικά τον διαφορετικό.

Έτσι, θεωρώ εντελώς επίκαιρο το ποίημα και διαχρονικό και αυτό επιχείρησα να δώσω με τη συγκεκριμένη μελοποίηση. Προκειμένου κάποτε να ανθίσει η αγάπη στους ανθρώπους.

Ταυτόχρονα η επιλογή της αρχαίας λύρας είναι προσωπικά για εμένα ένα στοίχημα καθώς έχω την πεποίθηση πως μπορεί να γίνει ξανά το εθνικό μας όργανο – όχι ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με το μπουζούκι – αλλά γιατί να μη δούμε σε λίγες δεκαετίες τις επόμενες γενιές να τη χρησιμοποιούν μαζικά όπως την κιθάρα; .... https://www.cnn.gr/ellada/story/258229/thanasis-kleopas-h-melopoiisi-toy-thoyrioy-toy-riga-feraioy-me-arxaia-lyra