Σελίδες

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Ποιός θα λύσει την Κατάρα της Εκάβης;

 ....
Καταραμένοι να είστε Αχαιοί
να σφάζεστε μεταξύ σας

Η έχθρα ανάμεσα σας να' ναι
παντοτινός σύντροφος

να χύνετε το αίμα σας
σε αδελφοκτόνες μάχες

Η διχόνοια να φωλιάζει
πάντα στις φλέβες σας.
Μονιασμένους ποτέ
να μη σας βλέπει ο ήλιος

Να έχετε τη μοίρα του Σίσυφου

Να μοχθείτε να ανεβείτε στην κορφή
και μόλις ανεβείτε να γκρεμίζεστε πάλι

Να μοχθείτε ξανά και ξανά
και πάντα να είναι άπιαστο το όνειρο σας

μέχρι τη συντέλεια του κόσμου
μέχρι τον αιώνα τον άπαντα.

από το blog του prkls οι στίχοι της Εκάβης,
που βρήκε σε επιγραφή το θέρος εν Ελλάδι.

Δίνει μια μεταφυσική απάντηση στα ερωτήματα: Ποιος Θεός μας ξέχασε; Ποια σκληρή μοίρα καταράστηκε τους Έλληνες; Τι λάθος πράξαμε και πληρώνουμε πάντα με το αίμα μας, σε κάθε δίνη των Λαών, σε κάθε ΠΟΛΕΜΟ να είμαστε στο κέντρο, σε κάθε σύρραξη να θρηνούμε θύματα; από κείμενο με τίτλο Γ' Παγκόσμιος που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.

και μερικές αρές απ' τις Τρωάδες του Ευριπίδη

ὦ κατάπτυστον κάρα: 1025
ἣν χρῆν ταπεινὴν ἐν πέπλων ἐρειπίοις,
φρίκῃ τρέμουσαν, κρᾶτἀπεσκυθισμένην
ἐλθεῖν, τὸ σῶφρον τῆς ἀναιδείας πλέον
ἔχουσαν ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἡμαρτημένοις.
Μενέλα᾽, ἵν᾽ εἰδῇς οἷ τελευτήσω λόγον,
στεφάνωσον Ἑλλάδ᾽ ἀξίως τήνδε κτανὼν
σαυτοῦ, νόμον δὲ τόνδε ταῖς ἄλλαισι θὲς
γυναιξί, θνῄσκειν ἥτις ἂν προδῷ πόσιν.

~~
Ω κατάπτυστο κεφάλι
που έπρεπε ταπεινή και σε κουρέλια
με φρίκη να τρέμεις, με κεφαλή ξυρισμένη
νάρθεις, έχοντας πιότερη λογική
από αναίδεια για τα παλιά σου φταιξίματα.
Μενέλαε για να μάθης πώς θα τελειώσω το λόγο,
στεφάνωσε την Ελλάδα άξια αυτήν σκοτώνοντας
για σένα και νόμο για τις άλλες βάλε
γυναίκες, να πεθαίνει αυτή που σύζυγο προδώσει
 ~~
~~
                                             εἴθ᾽ ἀκάτου Μενέλα                                                 1100
μέσον πέλαγος ἰούσας,
δίπαλτον ἱερὸν ἀνὰ μέσον πλατᾶν πέσοι
Αἰγαίου κεραυνοφαὲς πῦρ,
Ἰλιόθεν ὅτε με πολύδακρυν
Ἑλλάδι λάτρευμα γᾶθεν ἐξορίζει

~~
Μακάρι το πλοίο του Μενέλαου
καταμεσής του πέλαγου περνώντας,
διτάραχτο, άγιο στη μέση του ταξιδιού να πέσει
του Αιγαίου κεραυνόφωτο πυρ,
όταν απ' την γη της Τροίας εμένα
πολύδακρυ σκλάβα στην Ελλάδα εξορίζει
~~
~~
ὦ μείζον᾽ ὄγκον δορὸς ἔχοντες ἢ φρενῶν,
τί τόνδ᾽, Ἀχαιοί, παῖδα δείσαντες φόνον 1160
καινὸν διειργάσασθε;

~~
Αχαιοί που 'χετε μεγαλύτερο όγκο δόρατος παρά μυαλό
γιατί φοβηθήκατε το παιδί και νέο φόνο κάματε;

2 σχόλια:

  1. Τα έβλεπε εμπρός του ο ποιητής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ἕλλην ποιητὴς
    καὶ μὴ ὁρῶν καταστροφήν;
    σπάνιον τοῦτ' ἐν τῇ γῇ.

    ἀλλ' ἔξω
    εἰς τὴν ὁδὸν οὐδὲν
    ἤκουον λαοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή